Αρχαιολόγοι στην Αίγυπτο ανακάλυψαν ένα πάπυρο μεγέθους 16 μέτρων που περιείχε ξόρκια από τη σειρά κειμένων που γνωρίζουμε ως Αιγυπτιακή Βίβλος των Νεκρών. Ο πάπυρος που είναι πάνω από 2.000 ετών βρέθηκε μέσα σε σαρκοφάγο σε ένα τύμβο νότια της Πυραμίδας του Φαραώ Ζοζέρ στην Νεκρόπολη Saqqara.
Η Βίβλος των Νεκρών περιέχει πολλά κείμενα και η ανάλυση της νέας ανακάλυψης θα δώσει στοιχεία για τις αρχαίες αιγυπτιακές ταφικές παραδόσεις. Ήδη έχουν ξεκινήσει οι εργασίες διατήρησης του τεράστιου πάπυρου, έχει μεταφραστεί στα αραβικά σύμφωνα με ένα μεταφρασμένο δελτίο τύπου που κυκλοφόρησε σε συνεργασία με τους Αιγύπτιους Αρχαιολόγους στις 14 Ιανουαρίου και μεταφέρθηκε στο Αιγυπτιακό Μουσείο της Ταχρίρ, λαμβάνοντας το όνομα «πάπυρος Ουαζίρι».
Η Βίβλος των νεκρών και η Πυραμίδα του Φαραώ Ζοζέρ
η Πυραμίδα του Φαραώ Ζοζέρ κατασκευάστηκε κατά την ηγεμονία του Φαραώ Ζοζέρ (2630 Π.Χ έως 2611 Π.Χ) και ήταν η πρώτη πυραμίδα που κατασκέυασαν οι Αιγύπτιοι. Η περιοχή γύρω από την συγκεκριμένη πυραμίδα χρησιμοποιήθηκε ως χώρος ταφής για εκατοντάδες χρόνια.
Έτσι ο πάπυρος ανακαλύφθηκε μέσα σε μία από τις 250 ξύλινες σαρκοφάγους που βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο τον περασμένο Ιούνιο. Ερευνητές και αρχαιολόγοι εργάζονται στον χώρο για περισσότερα από δύο χρόνια. Μόλις το 2022, οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν εκατοντάδες μούμιες, μια πυραμίδα μιας άγνωστης βασίλισσας, πέντε ζωγραφισμένους τάφους, τον τάφο ενός αρχαίου αξιωματούχου και μια σαρκοφάγο που ανήκε στον ταμία του βασιλιά Ραμσή Β’.
Τι ήταν η Βίβλος των Νεκρών
Η Βίβλος των Νεκρών περιελάμβανε κείμενα για ταφές που θεωρείται πως ανάγεται στην εποχή του Νέου Βασιλείου της Αιγύπτου. Παρά το επιβλητικό της όνομα, στην πραγματικότητα περιελάμβανε κυρίως οδηγίες για ταφές και συμβουλές για το πώς θα μπορούσε ο νεκρός να βοηθηθεί να ταξιδέψει στον κάτω κόσμο και μετά στη μετά θάνατον ζωή. Δεν ήταν ένα ενιαίο σύγγραμμα, μα ήταν γραμμένο σε πολλούς διαφορετικούς παπύρους, που τοποθετούνταν πάνω στη σαρκοφάγο ή στον ταφικό θάλαμο. Οι λεπτομέρειες και τα «ξόρκια» διέφεραν. Τα πιο γνωστά από αυτά είχαν να κάνουν με το «ζύγισμα της καρδιάς», όταν η καρδιά του νεκρού ζυγιζόταν για να διαπιστωθεί εάν ήταν καλός άνθρωπος και μπορούσε να μπει στη μετά θάνατον ζωή.
Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του Ars Technica, τα αντίγραφα της Βίβλου των Νεκρών προετοιμάζονταν εκ των προτέρων κατόπιν παραγγελιών, και μπορούσαν να είναι από 1 μέχρι 40 μέτρα. Η ύπαρξή τους ήταν γνωστή από τον Μεσαίωνα, και πιστευόταν ότι ήταν θρησκευτικής φύσης επειδή βρίσκονταν σε τάφους. Ο Καρλ Ρίτσαρντ Λέψιους τους έδωσε το όνομα «Βίβλος των Νεκρών» το 1842, αφού μετάφρασε ένα τέτοιο κείμενο. Το πιο γνωστό παράδειγμα ως τώρα είναι ο πάπυρος του Άνι, που είχε βρεθεί στο Λούξορ το 1888 και τώρα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.
