Είναι όλοι οι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ;

Το απόσπασμα αυτό από τις 8 Φεβρουαρίου του 2005, 21 χρόνια πριν, με πρωταγωνιστές τον τότε πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια και την προσφάτως εκλιπούσα Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, αφού έφυγε από την ζωή στις 15 φεβρουαρίου αυτού του έτους, έκανα και τον πιο δύσπιστο Έλληνα να αναρωτιέται μήπως όλα είναι προδιαγεγραμμένα στην ζωή και την καθημερινότητά μας. Γιατί όλα όσα ειπώθηκαν τότε επαληθεύτηκαν στα χρόνια που πέρασαν και μέχρι σήμερα. Άρα γεννήθηκε σε όλους το ερώτημα. Μήπως εκείνοι που ορίζουν τις τύχες μας, οι πολιτικοί ηγέτες και όχι μόνο, αποτελούν μέρος μίας παγκόσμιας κάστας που προσχεδιάζει το μέλλον, τις ζωές και τα δεινά μας; Μήπως ανήκουν όλοι σε μυστικές οργανώσεις που αγγίζουν τα όρια του αποκρυφισμού, όπως προσφάτως αναδείχθηκε με το σκάνδαλο των Ροδόσταυρων; Μήπως είναι όλοι τέκτονες, δηλαδή μασόνοι που χειρίζονται την ανθρώπινη κοινωνία ως μαριονέτες και πιόνα στην ασπρόμαυρη σκακιέρα που αποτυπώνεται εξάλλου στα πατώματα των στοών; Αυτά τα ερωτήματα αποτελούν εδώ και πολλά χρόνια, αλλά και μέχρι και σήμερα ένα φανερό αλλά ανεπιβεβαίωτο μυστήριο. Το οποίο θα επιχειρήσουμε να λύσουμε με το θέμα της σημερινής εκπομπής. 

Ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 

Μία από τις λέξεις που όταν ακούγεται σε μια συζήτηση σχεδόν πάντα προκαλεί από αναταραχή έως λογομαχίες και τη διατύπωση διαφόρων εικασιών είναι αναμφίβολα η λέξη μασονία. Σύμφωνα με το «Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας» της Ακαδημίας Αθηνών (έκδ. 2014), η μασονία είναι μια παγκόσμια μυστική οργάνωση αυστηρά ιεραρχημένη, γνωστή για τις τελετουργίες και την αλληλεγγύη των μελών της. Η λέξη μασονία προέρχεται από τη γαλλική maconnerie, που χρονολογείται από το 1280 και η οποία με τη σειρά της προέρχεται από τη λέξη macon=οικοδόμος.

Η μασονία είναι γνωστή και ως τεκτονισμός ή (ελευθερο)τεκτονισμός. Πώς ξεκίνησε ο Τεκτονισμός; Πότε έφτασε στην Ελλάδα; Ποιες είναι οι σχέσεις Χριστιανισμού και Μασονίας; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο σημερινό μας άρθρο. Να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν έχουμε καμία απολύτως σχέση με τους τέκτονες, το άρθρο αυτό περιέχει αποκλειστικά ενημερωτικά και ιστορικά στοιχεία και δεν επιδιώκουμε να προωθήσουμε ή να διαδώσουμε τον τεκτονισμό. Γνωρίζουμε ότι καταπιανόμαστε με ένα ιδιαίτερα «λεπτό» θέμα, γι’ αυτό θεωρούμε απαραίτητο να διευκρινίσουμε κάποια πράγματα.

Πώς ξεκίνησε ο τεκτονισμός;

Σχεδόν όλοι έχουμε ακούσει για τον Τεκτονισμό (θα χρησιμοποιήσουμε κυρίως αυτόν τον όρο, καθώς η λέξη μασονία έχει αρνητική χροιά), ελάχιστοι όμως γνωρίζουν πώς ξεκίνησε. Ας δούμε πρώτα τι γράφει για τον Τεκτονισμό η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ (τόμος ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ).

«Διεθνής κίνηση ανθρωπιστικού περιεχομένου με έντονα θρησκευτικά χαρακτηριστικά (λατρεία, μυθολογία, ιερατεία κλπ)». Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο ο Τεκτονισμός προέρχεται από τους οικοδόμους του Μεσαίωνα και ειδικότερα όσους ασχολούνταν με το χτίσιμο καθεδρικών ναών στην Ευρώπη. Τα πρώτα ίχνη τεκτονικών συντεχνιών εντοπίζονται στην Ευρώπη κατά τον 14ο αιώνα στις συντεχνίες των οικοδόμων των ναών, κυρίως της Αγγλίας. Στις περιοδικές συναντήσεις των μελών των συντεχνιών αυτών ανταλλάσσονταν τα μυστικά της οικοδομικής τέχνης, τα οποία κρατούσαν κρυφά από τα μη μέλη(cowans στη Σκωτία) , καλλιεργούνταν ισχυροί δεσμοί φιλίας και συναδελφοσύνης, οι οποίοι επισφραγίζονταν με όρκους, συμβολικές χειρονομίες, μυθικά δρώμενα και άλλα θρησκευτικά στοιχεία από την εβραϊκή παράδοση της ανέγερσης του ναού του Σολομώντα ή ακόμα και από την αιγυπτιακή κληρονομιά της οικοδόμησης των πυραμίδων. Το αρχαιότερο γραπτό κείμενο τεκτονικών συναντήσεων χρονολογείται στα τέλη του 14ου αιώνα.

Η ιστορία του τεκτονισμού αρχίζει κυρίως στον 17ο αιώνα στην Αγγλία, όπου δίπλα στην μεσαιωνική παράδοση των τεκτόνων προστέθηκαν ο Νεοπλατωνισμός της ιταλικής Αναγέννησης, η θρησκευτική παράδοση του Γνωστικισμού με τα ερμητικά κείμενα σε συνδυασμό με το κίνημα Ροδόσταυρων. Ιδιαίτερα μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1666 στο Λονδίνο που κατέστρεψε 13.000 σπίτια και 90 εκκλησίες.

Υπεύθυνος του προγράμματος ανοικοδόμησης, ήταν ο σερ Κρίστοφερ Ρεν, αρχιτέκτονας και Μασόνος. Υπάρχουν βέβαια και θεωρίες ότι ο (ελευθερο)τεκτονισμός προήλθε από τους Ναΐτες, κάτι που ειπώθηκε για πρώτη φορά το 1736 από τον Σκωτσέζο ιππότη Άντριου Ράμσεϊ, ενταγμένο στον Γαλλικό Ελευθεροτεκτονισμό στη γνωστή ως «Αγόρευση του Ράμσεϊ» ή από τους Ροδόσταυρους, όπως προκύπτει από ένα κείμενο της Αδελφότητας του Χρυσού και Ρόδινου Σταυρού(1710). Όμως φαίνεται ότι αυτά δεν ισχύουν. Και ας μην ξεχνάμε ότι και οι Έλληνες μάστορες (χτίστες, οικοδόμοι), ιδιαίτερα από τα φημισμένα Μαστοροχώρια της Κόνιτσας του (σημερινού) νομού Ιωαννίνων (Πυρσόγιαννη, Βούρμπιανη, Ασημοχώρι, Πληκάτι κ. ά..), οι οποίοι εργάζονταν όχι μόνο σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και τα Βαλκάνια, την Ασία, την Αφρική και την Αμερική, είχαν την δική τους συνθηματική γλώσσα, τα κουδαρίτικα. Οι Ηπειρώτες μάστορες ήταν γνωστοί και ως «Κουδαραίοι». Επιστρέφοντας στον (ελευθερο)τεκτονισμό να σημειώσουμε ότι η πρώτη εθνική Μεγάλη Στοά ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1717. Σύντομα διαδόθηκε στη Γαλλία, όπου απέκτησε χαρακτήρα έντονα εχθρικό απέναντι στη χριστιανική θρησκεία. Το ίδιο έγινε στη Γερμανία αλλά και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου διαδόθηκε ο ελευθεροτεκτονισμός.

Ο τεκτονισμός στην Ελλάδα

Τον Απρίλιο του 2021 κυκλοφόρησε από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΧΕΤΥΠΟ ένα βιβλίο με τίτλο «1821 + ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ». Πρόκειται για μια εξαιρετικά προσεγμένη έκδοση που ασχολείται, πιθανότατα για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με τον ρόλο που έπαιξαν οι μυστικές εταιρίες στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 (αλλά και σε άλλες επαναστάσεις της εποχής).

Συνολικά στο βιβλίουπάρχουν 13 κείμενα γραμμένα από τους Στέφανο Ελμάζη, Αλέξη Καραδά, Χριστίνα Λάσκη και έναν… γνωστό στους αναγνώστες του protothema.gr, τον Μιχάλη Στούκα. Ίσως πουν ορισμένοι ότι κάνουμε διαφήμιση σ’ ένα βιβλίο, αλλά όσοι έχουν διαβάσει και άλλα άρθρα μας θα συμφωνήσουν, νομίζουμε, ότι επανειλημμένα έχουμε αναφερθεί σε βιβλία στα οποία δεν έχουμε καμία απολύτως συμμετοχή, ενώ πάντα παραθέτουμε τις πηγές μας. Ένα από τα κείμενα του παραπάνω βιβλίου έχει γραφτεί από τον κύριο Στέφανο Ελμάζη και έχει τίτλο «Ο τεκτονισμός στην Ελλάδα».

Ας δούμε λοιπόν πώς και πότε έφτασε ο Τεκτονισμός στην Ελλάδα. Η ιστορία του ελληνικού Τεκτονισμού αρχίζει πολύ πριν τη δημιουργία του πρώτου νεότερου ελληνικού κράτους, καθώς πολλοί επιφανείς Έλληνες που ζούσαν στην Ευρώπη αλλά και τα Βαλκάνια είχαν μυηθεί στις τεκτονικές ιδέες, ενώ πίσω από πολλά απελευθερωτικά κινήματα της τότε εποχής βρίσκονταν Έλληνες τέκτονες που είχαν μυηθεί σε στοές του εξωτερικού. Η πρώτη εγκατάσταση τεκτονικής στοάς επί ελληνικού ,σήμερα εδάφους έγινε το 1781 στην Κέρκυρα, που βρισκόταν τότε υπό ενετική κατοχή.

Η στοά ονομαζόταν «Beneficenza»(«Αγαθοεργία»), συνεδρίαζε στα ιταλικά και υπαγόταν στη Μεγάλη Στοά της Βερόνας. Νωρίτερα (1747) είχε ιδρυθεί στην Κωνσταντινούπολη τεκτονική Στοά, όπως αναφέρει ο Καισάριος Δαπόντες, ο οποίος αποκαλεί τους Τέκτονες Κονιάτες και καταγράφει τα ονόματα των μελών της. Στη Στοά δεν φαίνεται να συμμετέχουν Έλληνες. Το όνομα της στοάς δεν διασώζεται, ωστόσο στον υπ’ αριθμό 254 κώδικα της Μονής Ξηροποτάμου υπάρχει περιγραφή της διαδικασίας εισδοχής στην Αίρεση των Κονιατών, που έχει πολλά κοινά σημεία με τη μύηση στον πρώτο βαθμό (μαθητή) του τεκτονισμού.

Το 1787 ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ηγεμόνας της Βλαχίας που είχε μυηθεί προηγουμένως στην Αυστρία, ίδρυσε την τεκτονική Στοά στην Οδησσό με σκοπό την απελευθέρωση των λαών της Βαλκανικής που ήταν υπόδουλοι στους Οθωμανούς. Έλληνες ίδρυσαν επίσης στη Βιέννη το 1780 τη Στοά των «Καλών Εξαδέλφων», στην οποία μυήθηκε και ο Ρήγας Φεραίος. Στοές ιδρύονται εκείνη την εποχή στην Αθήνα, τη Σόφια, το Βελιγράδι και αλλού με σκοπό την απελευθέρωση των Χριστιανών από τους Τούρκους. Όμως διαλύονται γρήγορα από τους Οθωμανούς και τους συμμάχους τους, τότε, Αυστριακούς.

Η Κέρκυρα αποτέλεσε το φυτώριο απ’ όπου μεταδόθηκε ο τεκτονισμός στην ελεύθερη Ελλάδα. Στις αρχές του 1800, στην Κέρκυρα λειτουργούν δύο στοές: η «Αγαθοεργία» που είχε ενωθεί με τη γαλλόφωνη «Φιλογένεια» και η Saint Napoleon που ιδρύθηκε το 1809 από τη «Μεγάλη Ανατολή» της Γαλλίας ,η Στοά «Ένωσις» στη Λευκάδα, στην οποία λίγα χρόνια αργότερα μυήθηκε ένας από τους ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας, ο Εμμανουήλ Ξάνθος. Όπως γράφει ο Στέφανος Ελμάζης, την ίδια περίοδο φαίνεται ότι λειτουργούσε μία ακόμα Στοά, στη Ζάκυνθο, με το όνομα «Φιλανθρωπία», ωστόσο τα στοιχεία γύρω απ’ αυτή είναι ασαφή.

Η πρώτη «αμιγώς» ελληνική τεκτονική αρχή, ιδρύθηκε στην Κέρκυρα από τον Διονύσιο Ρώμα το 1816. Ο τίτλος της ήταν: «Γαληνοτάτη Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος», με πρώτο Μεγάλο Διδάσκαλο τον αδελφό του βασιλιά της Αγγλίας, Δούκα του Σάσεξ, ο οποίος ήταν Μέγας Διδάσκαλος της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας από το 1813. Αν και το αξίωμα του Μεγάλου Διδασκάλου είχε προσφερθεί στον Δούκα του Σάσεξ από το 1816, εκείνος το αποδέχτηκε μόλις το 1823. Ως τον θάνατό του, τον Απρίλιο του 1843, σε όλα τα επίσημα έγγραφα αναφέρεται έμμεσα ως Μέγας Διδάσκαλος. Στην πραγματικότητα όμως, από το 1816 ως τον Νοέμβριο του 1843, ηγέτης του Επτανησιακού Τεκτονισμού, ήταν ο Έλληνας γερουσιαστής Άγγελος Χαλικιόπουλος (1757-1843), πρώην «Σεβάσμιος» της Στοάς «Αγαθοεργία» και κορυφαία μορφή του ελληνικού Τεκτονισμού κατά τον 19ο αιώνα.

Την ίδια περίοδο, ιδρύθηκαν στο Παρίσι η Στοά «Φοίνιξ», στη Βιέννη και την Αθήνα «Η Εταιρία των Φιλομούσων», στην οποία μετέχουν Έλληνες τέκτονες που αργότερα εντάχθηκαν στη Φιλική Εταιρεία. Σύμφωνα με το grandlodge.gr/istoria-ton-ellinikontektonismon, το 1811 ιδρύθηκε στη Μόσχα με την συνεργασία του Ιωάννη Καποδίστρια και του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου η Στοά «Φοίνιξ». Ο Π. Καλεβράς που μυήθηκε σ΄ αυτή, γράφει: «Κατά την μύησίν μου εμάνθανον ότι η εταιρεία αυτή είναι κλάδος τεκτονικός και ότι υπάρχει εν Αθήναις ετέρα παραφυάς του εργαζόμενη υπό το όνομα της «Εταιρείας των Φιλομούσων». Του «Φοίνικος» αρχηγός είναι ο Ι. Καποδίστριας. Εις τούτον όλοι οι Μασόνοι καταθέτουν 12 φιορίνια ίνα δια του «Φοίνικος» χρησιμεύουν προς εκπαίδευσιν των νέων».

Το 1809 ιδρύεται στο Παρίσι το Τεκτονικό Κέντρο «Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο», με στόχο τη μυστική προετοιμασία για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Τούρκους. Σ’ αυτό μυείται αρχικά ο Αθανάσιος Τσακάλωφ ο οποίος κατά την επιστροφή του στη Μόσχα μυεί τον Νικόλαο Σκουφά. Αυτοί οι δύο μαζί με τον Εμμανουήλ Ξάνθο, ίδρυσαν το 1814 στην Οδησσό τη Φιλική Εταιρεία.

Με την αποχώρηση των Γάλλων από τα Επτάνησα και την κατάληψή τους από τους Άγγλους, οι εξελίξεις στον επτανησιακό τεκτονισμό είναι ραγδαίες. Το 1816 σταμάτησε η Ζάκυνθο μία ακόμα Στοά με την ονομασία «Fenice Risorto («Αναγεννηθείς Φοίνιξ»). Σ’ αυτή, φέρεται ότι μυήθηκε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Στη Σμύρνη, 80 περίπου τέκτονες έμποροι αποφάσισαν να ιδρύσουν στις 21 Δεκεμβρίου 1819 μια Στοά με τον, φαινομενικά αθώο, τίτλο: «Εμπορική Ιωνική Λέσχη». Το 1826 ιδρύθηκε στο Ναύπλιο η πρώτη Στοά στην ελεύθερη Ελλάδα (argolikivivliothiki.gr/2009/01/19/masonic lodge). Το 1837 ιδρύθηκε στην Κέρκυρα η Στοά «Πυθαγόρας».

Λειτουργούσε υπαγόμενη στην Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλίας. Το 1843 ιδρύθηκε στην Κέρκυρα από τον Αντώνιο Δάνδολο η Στοά «Φοίνιξ» που λειτουργεί μέχρι σήμερα. Η «Γαληνοτάτη Μεγάλη Ανατολή» λειτούργησε ως το 1853, μ’ ένα διάλειμμα μεταξύ Νοεμβρίου 1820 και Ιανουαρίου 1833.

Στη Ζάκυνθο ιδρύθηκε το 1859 η Στοά «Etoile» («Αστήρ») υπό τη Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας, ενώ η Στοά «Πυθαγόρας» λειτούργησε τουλάχιστον ως το 1876. Σταδιακά, ανοίγουν Στοές σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Η πρώτη Στοά στην Αθήνα ιδρύθηκε το 1843 με το όνομα «Πανελλήνιον, από τη «Μεγάλη Ανατολή» της Ιταλίας. Αμέσως μετά ιδρύθηκαν οι Στοές: «Αρχιμήδης» στην Πάτρα, «Ποσειδωνία», στον Πειραιά, «Παίδες Λεωνίδου» στη Σύρο, «Πρόοδος» στο Άργος, «Σκουφάς» στη Χαλκίδα, «Ρήγας Φεραίος» κ.ά.

Το 1864 οι Στοές αυτές συνενώθηκαν και ζήτησαν από την «προϊσταμένη αρχή», τη «Μεγάλη Ανατολή» της Ιταλίας, τη σύσταση ανεξάρτητης «Μεγάλης Ανατολής» της Ελλάδας. Οι Ιταλοί αρνούνται αρχικά. Ωστόσο, στις 7 Απριλίου 1867 η «Μεγάλη Ανατολή» της Ιταλίας, έδωσε την έγκρισή της για τη σύσταση του πρώτου αυτόνομου Ελληνικού Τεκτονικού Κέντρου, με την επωνυμία «Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος». Μετά από πολλές διεργασίες και ζυμώσεις στις 22 Ιουλίου 1872, ανακηρύχθηκε από τους Έλληνες Τέκτονες, «Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Ελλάδος», ο πρίγκιπας Δημήτριος Ροδοκανάκης, γόνος βασιλικής βυζαντινής οικογένειας, που ζούσε στην Αγγλία και έχαιρε μεγάλης εκτίμησης εκεί.

Χριστιανισμός και (Ελευθερο)τεκτονισμός

Όπως αναφέραμε, οι σχέσεις Χριστιανισμού και Τεκτονισμού ήταν από την αρχή τεταμένες. Πρώτη που καταδίκασε τη Μασονία, ήταν η Δυτική Εκκλησία με την εγκύκλιο «In Eminenti» του Πάπα Κλήμη ΙΒ’ το 1738. Οι καταδίκες συνεχίστηκαν με βούλες (επίσημα παπικά έγγραφα) το 1751, το 1821, το 1826 και το 1829 και με εγκυκλίους (1832, 1884, 1903), με την οποία απαγορευόταν η συμμετοχή Χριστιανών σε Στοές. Ο Προτεσταντισμός άλλοτε καταδίκαζε ρητά τον Τεκτονισμό, όπως στο Μεθοδιστικό Συνέδριο του 1927 και άλλοτε τηρούσε επιφυλακτική στάση. Η Ορθόδοξη Εκκλησία καταδίκασε τη Μασονία (Διορθόδοξη Επιτροπή στο Άγιο Όρος 1930) και στη συνέχεια με τη γνωμάτευση της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (κατά πλειοψηφία καταδίκη του Τεκτονισμού), την απόφαση της Ιεραρχίας της Ελλάδας το 1933 και νέα παρόμοια απόφαση το 1970.

Πηγή

Η Μεγάλη Στοά της Ελλάδος

Το 1813, με μέριμνα του Ιωάννη Καποδίστρια  σύμφωνα με πηγές, ιδρύθηκε στο Παρίσι Τεκτονικό Κέντρο με την ονομασία «Ελληνόγλωσσον Ξενοδοχείον», στο οποίο η τεκτονική εργασία συνδυαζόταν στενά με τη μυστική προετοιμασία για την απελευθέρωση της Ελλάδος. Εκεί μυήθηκε ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, ο οποίος μετά την επιστροφή του στη Μόσχα, εμύησε αργότερα και τον Νικόλαο Σκουφά.

Το 1863 ιδρύθηκε στην Αθήνα κανονική Τεκτονική Στοά με το όνομα «Πανελλήνιον», με έγκριση και υπό την αιγίδα της Μεγάλης Ανατολής της Ιταλίας. Στη συνέχεια ιδρύθηκαν κι άλλες κανονικές Στοές: «Ποσειδωνία» στον Πειραιά, «Σκουφάς» στη Χαλκίδα, «Αρχιμήδης» στην Πάτρα, «Παίδες Λεωνίδου» στη Σύρο, «Ρήγας Φεραίος» στη Λαμία, «Πρόοδος» στο Άργος κ.ά.

Στις 10 Απριλίου του 1867, μετά από νέο αίτημα των Ελλήνων Τεκτόνων, η Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας, κήρυξε αυτόνομο Ελληνικό Τεκτονικό Κέντρο, με την επωνυμία «Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος» και με έδρα την Αθήνα, η οποία, με την αναθεώρηση του Τεκτονικού Συντάγματος το έτος 1936 μετονομάστηκε σε «Μεγάλη Στοά της Ελλάδος».

Τον Μάρτιο του 1945, μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής όταν είχαν ανασταλεί όλες οι λειτουργίες της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας, συγκλήθηκε η πρώτη συνέλευση του Συμβουλίου της «Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος» και ξεκίνησαν ξανά οι εργασίες των στοών.

Η Μεγάλη Στοά είναι ο λειτουργικός και διοικητικός Θεσμός, που χορηγεί στις επιμέρους Στοές που την απαρτίζουν, την κανονικότητά τους και την διεθνή τους υπόσταση.

Πηγή

Τα μέλη των Τεκτόνων

H λίστα των μασόνων Τα ονόματα 244 επιφανών ελευθεροτεκτόνων από το 1800 ως το 1950 όπως καταγράφονται στην ιστοσελίδα της Στοάς Ιωάννης Καποδίστριας (κόμης) Μέλος της Φιλικής Εταιρείας – Πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος Βασιλείς, πρίγκιπες, πρωθυπουργοί, πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι, υπουργοί, στρατιωτικοί, καθηγητές, τραπεζίτες, βιομήχανοι, διπλωμάτες, ποιητές και πολλοί άλλοι επιφανείς άνθρωποι που διαμόρφωσαν

Βασιλείς, πρίγκιπες, πρωθυπουργοί, πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι, υπουργοί, στρατιωτικοί, καθηγητές, τραπεζίτες, βιομήχανοι, διπλωμάτες, ποιητές και πολλοί άλλοι επιφανείς άνθρωποι που διαμόρφωσαν με τη δράση τους την ιστορία της Νεότερης Ελλάδας ήταν ελευθεροτέκτονες (δηλαδή μασόνοι). Από τις αρχές του 19ου αιώνα ως και τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια οι μασόνοι των ελληνικών στοών διέπρεψαν στην πολιτική και κατέλαβαν σημαντικές θέσεις-κλειδιά σε τομείς του κράτους. Μετά την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στην Αθήνα το 1941, καταστράφηκε σημαντικό τμήμα των αρχείων της Μεγάλης Στοάς των μασόνων της Ελλάδος, με αποτέλεσμα πολλά ονόματα να έχουν χαθεί. Ωστόσο έχουν διασωθεί 244 ονόματα σημαντικών ελλήνων μασόνων, τα οποία δημοσιοποιούνται σήμερα. Οι 244 άνδρες, η πορεία των οποίων καλύπτει 150 χρόνια – από το 1800 ως το 1950 -, ήσαν μέλη των στοών με ενδεικτικές ονομασίες που στην πλειονότητά τους παραπέμπουν στην αρχαιότητα και στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821. Σημειώνονται χαρακτηριστικά οι στοές «Πυθαγόρας», «Σκενδέρμπεης», «Ευαγόρας», «Μέλης», «Ιωνία», «Ορφεύς», «Φίλιππος», «Ησίοδος», «Δελφοί», «Βυζάντιον» «Πανελλήνιον», «Αθήνα», «Υψηλάντης», «Αναγέννησις», «Αδελφοποίησις», «Προμηθεύς», «Φοίνιξ» Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Κέρκυρας, «Πατρίς», «Παλαιών Πατρών Γερμανός», «Θέμις», «Ηλιος», «Ραδάμανθυς», «Αχαϊκός Αστήρ», «Πρόοδος», «Κινύρας», «Μιαούλης», «Πίστις», «Πέλλα», «Εταιρεία Φιλικών», «Μέγας Αλέξανδρος», «Ομηρος», «Παρθενών», «Αρμονία», «Φως», «Ενωσις», «Σόλων», «Ηρα», «Ζήνων», «Παλαιστίνη», «Φίλοι του Βορρά», «Δωδώνη» και «Renaissance».

Ανάμεσα στα ονόματα των μασόνων της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας περιλαμβάνονται μορφές όπως ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, ο οποίος δολοφονήθηκε το 1831 από τους Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχάλη (αδελφός και γιος του Πετρόμπεη). Ως μασόνος στα σχετικά έγγραφα της «Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος» αναφέρεται επίσης ο Ελευθέριος Βενιζέλος, αλλά και ο εμπνευστής της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου 1936 Ιωάννης Μεταξάς. Από τα αρχεία των μασόνων δεν λείπουν και ιστορικές φυσιογνωμίες της Εκκλησίας, όπως ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας και στη συνέχεια Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος Λαζαρίδης. και ο Μελέτιος Μεταξάκης, ο οποίος διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Οικουμενικός Πατριάρχης. Ως μασόνος αναφέρεται στα αρχεία της Στοάς των Αθηνών και ο επί 24 χρόνια Πατριάρχης Ιεροσολύμων Βενέδικτος Παπαδόπουλος.

Μασόνος ήταν, σύμφωνα με τα μασονικά αρχεία, σημαντικοί άνδρες του Επαναστατικού Αγώνα του 1821, όπως ο «Γέρος του Μωριά» Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Από τα αρχεία δεν λείπουν και οι πρωτεργάτες της «Φιλικής Εταιρείας» Νικόλαος Σκουφάς, Εμμανουήλ Ξάνθος, Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο επικεφαλής του Ιερού Λόχου Νικόλαος Υψηλάντης.

Στις τάξεις των ελλήνων μασόνων περιλαμβάνονται και σημαντικά πρόσωπα του πνεύματος και των τεχνών, όπως ο Νίκος Καζαντζάκης και ο μουσουργός Νικόλαος Μάντζαρος ο οποίος μελοποίησε τον Εθνικό Υμνο. Πολλοί μασόνοι έγιναν κατά την περίοδο 1800-1950 δήμαρχοι Αθηναίων. Χαρακτηριστικά αναφέρονται τα ονόματα των Κωνσταντίνου Κοτζιά, Εμμανουήλ Μπενάκη, Γεωργίου Τσόχα, Αμβροσίου Πλυτά και του Τιμολέοντος Φιλήμονα.

Βασιλείς, πρίγκιπες, πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι, πρωθυπουργοί, Υπουργοί, στρατιωτικοί, τραπεζίτες, καθηγητές, Συγγραφείς, ποιητές, μουσουργοί, βουλευτές, πρέσβεις… όλοι συμμετείχαν στις τεκτονικές στοές της εποχής. Η πλήρης λίστα βρίσκεται εδώ για όποιον επιθυμεί να την διαβάσει

Οι πρόσφατες συμμετοχές στον Τεκτονισμό δεν είναι αμιγώς γνωστές, όμως υπάρχουν υποψίες για πάρα πολλούς πολιτικούς και σημαντικές προσωπικότητες στην Ελλάδα, ενώ κυκλοφορούν και διάφορα βίντεο με αποκαλυπτικές φωτογραφίες στο youtube, όπως

Ήταν ο Καποδίστριας Τέκτονας;

Τα αρχεία αναφέρουν πως ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν και εκείνος ηγετική μορφή των τεκτόνων. Τι απαντάει όμως η ιστοσελίδα που καταγράφει την ιστορία του; Ας δούμε ένα απόσπασμα. 

Ὁ Καποδίστριας ἀρνεῖται ὅτι εἶναι Μασῶνος!

Κατά καιρούς δημοσιεύονται μελέτες καί κείμενα πού σκοπό ἔχουν νά ἀποδείξουν ὅτι ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας ἦταν τέκτονας. Σέ αὐτά θά ἀπαντήσουμε λεπτομερῶς προσεχῶς, ἀλλά σάν μία πρώτη καί σύντομη ἀπάντηση θά θέλαμε νά παραθέσουμε ἀπόσπασμα τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἰωάννου Καποδιστρίου πρός τόν συμφοιτητή του καί παλιό του φίλο κ. Βαρδαλάχο τό 1820 πού ἀπαντάει στό συγκεκριμένο θέμα.

Ἡ ἐπιστολή αὐτή ἔχει δημοσιευθεῖ στό βιβλίο «Ὁ Ἰωάννης Καποδί­στριας στή Ρωσία, Γριγκόρι Ἄρς, ἐκδόσεις Ἀσίνη». Ὁ συγγραφέας Γριγκόρι Ἄρς εἶναι ἱστορικός καί μελετητής τῆς ζωῆς καί τῆς σταδιοδρομίας τῶν Ἑλλήνων στή Ρωσία καθώς καί τῶν Ἑλληνορωσικῶν σχέσεων τήν περίοδο τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Ἡ ἔρευνά του στά ἀπέραντα Ρωσικά ἀρχεῖα μᾶς ἔχει φέρει στό φῶς πολλές λεπτομέρειες καί ἄγνωστα στοιχεῖα.

Στήν ἐπιστολή του αὐτή ὁ Καποδίστριας ἀποδεικνύεται προφητικός. Ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος ἄν ἦταν τέκτονας ἤ ὄχι, μέ τρόπο πού ἀποστομώνει ὅλους τούς μελλοντικούς “διεκδικητές” τοῦ ὀνόματός του. Ἐξηγεῖ, μάλιστα, καί τόν λόγο γιά τόν ὁποῖο δέν θά μποροῦσε ποτέ νά εἶναι τέκτονας, πείθοντας καί τόν πιό δύσπιστο ἀναγνώστη. Ἐπιπλέον, προτρέπει τόν φίλο του κ. Βαρδαλάχο νά κρατήσει τήν ἐπιστολή αὐτή καί νά τήν παρουσιάζει ὡς ἀδιάψευστο τεκμήριο σέ ὅποιον ἀναφέρει τέτοιο ψέμα. Πιστοί καί ἐμεῖς στήν ἐπιθυμία τοῦ ἀειμνήστου Κυβερνήτη, παραθέτουμε τήν ἐπιστολή σέ αὐτούς πού μέχρι καί σήμερα ψεύδονται.

Ἡ ἐπιστολή τοῦ Ι.Α.Καποδίστρια πρός τόν Κ. Βαρδαλάχο, μέ τήν παράκληση νά διαψεύσει ὁποιουσδήποτε ἰσχυρισμούς γιά συμμετοχή του στή δράση τῶν μυστικῶν ἐπαναστατικῶν ὀργανώσεων

«Ἁγία Πετρούπολη, 4(16) Ἰανουαρίου 1820

…….

Σέ μιά ἐποχή πού ἡ μανία τῶν σεχτῶν καί τῶν μυστικῶν ὀργανώσεων παραπλανᾶ ὅλα τά μυαλά καί ἀπειλεῖ τίς πιό πολιτισμένες χῶρες τῆς Εὐρώπης μέ νέες καταστροφές, ἐσεῖς μπορεῖτε νά κρίνετε ἐάν εἶναι σημαντικό νά διαφωτίσουμε τούς καλοπροαίρετους ἀνθρώπους γιά τήν πραγματική κατάσταση τῶν πραγμάτων, καί ἀπό ἐκείνους πού τούς ἀποπλανοῦν. Ἀκριβῶς μέ αὐτή τήν πρόθεση ἐγώ ἀπευθύνομαι σέ ἐσᾶς μέ πλήρη ἐμπιστοσύνη καί σᾶς ζητῶ νά δώσετε ἰδιαίτερη προσοχή σέ αὐτή τήν ὑπόθεση, τόσο λεπτή, ὅσο καί σημαντική.

Ἐσεῖς στή θέση σας καλεῖστε νά καθοδηγεῖτε τήν νεολαία, καί μέ αὐτήν τήν ἰδιότητα ἔχετε δικαίωμα νά ἀπολαμβάνετε τόν σεβασμό καί τήν ἐμπιστοσύνη τῶν ἡλικιωμένων ἀνθρώπων καί ὅλων πού ἔχουν κῦρος στήν πατρίδα μας.

Ἔτσι, ἑπομένως, θά πρέπει πάντα, ὅταν ἔχετε τήν εὐκαιρία, νά προσπαθεῖτε νά προστατεύσετε τούς μαθητές σας ἀπό τό μίασμα τῶν σεχτῶν, νά ἀποτρέπετε ἀπό αὐτές μορφωμένους ἀνθρώπους καί νά διορθώνετε τίς ἀπόψεις τῶν προυχόντων μας σέ αὐτό τό σημεῖο.Ὅμως σέ κάθε περίπτωση, ἐάν κάποιος θά ἐπιτρέψει στόν ἑαυτό του νά σᾶς μιλήσει γιά μένα ὡς ἄτομο πού δίνει συμβουλές ἤ ἐνθαρρύνει, διευθύνει ἤ συμμετέχει σέ μιά ὁποιαδήποτε ἑταιρεία, ὁ σκοπός καί τά μέσα τῆς ὁποίας εἶναι μυστικά, ἐγώ σᾶς ἐξουσιοδοτῶ, καί ἐπίσης σᾶς παρακαλῶ νά καταγγέλετε ἀποφασιστικά αὐτό τό ψέμα, παρουσιάζοντας, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀναγκαῖο, τήν παροῦσα ἐπιστολή ὡς ἀπόδειξη. Πάντοτε, ἀκόμη καί στά νεανικά μου χρόνια, ἔνιωθα ἀποστροφή γιά ὁποιαδήποτε μυστική ὀργάνωση. Πάντα μοῦ φαινόταν ὅτι οἱ ὑποχρεώσεις πού ἐπιβάλλονται σέ ἐμᾶς ἀπό τούς νόμους καί τούς κανονισμούς τοῦ Θείου Νομοθέτη, ἄν καί θετικές, ἤδη ὑπερβαίνουν τίς πενιχρές ἀνθρώπινες δυνάμεις. Ὡς ἐκ τούτου, ἐάν μποροῦμε νά ἐκπληρώνουμε αὐτό τό σκοπό πολύ ἀτελῶς, γιατί νά ἀναλαμβάνουμε νέες ὑποχρεώσεις, ὁ σκοπός τῶν ὁποίων, ἄλλωστε, εἶναι ἄγνωστος, καί ἡ οὐσία τῶν ὁποίων δέν μπορεῖ νά ἀναφερθεῖ ρητά; … »

(Ἀρχεῖο τῆς Ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ρωσικῆς Αὐτοκρατορίας, ἀποθ.

Γραμματείας, 1820, ὑποθ. 835, φύλλο 8-11)

Πηγή

Η Αθηναϊκή λέσχη

Η Αθηναϊκή Λέσχη, που σήμερα βρίσκεται στην οδό Πανεπιστημίου (νούμερο 11) ιδρύθηκε πριν από 151 χρόνια στην πρωτεύουσα του νεοσύστατου τότε ελληνικού κράτους που απαριθμούσε μόνο 50.000 κατοίκους. Η «σημαίνουσα» κοινωνία της εποχής, που άρχισε να σχηματίζεται από τα πρώτα οθωνικά χρόνια, απαρτιζόταν από τους πιο επίσημους αγωνιστές του ΄21 και τους πλούσιους Έλληνες του εξωτερικού που είχαν εγκατασταθεί στην Αθήνα.

Η δημιουργία της Αθηναϊκής Λέσχης πραγματοποιήθηκε από είκοσι μέλη, και αφορούσε αποκλειστικά τους άντρες, κατά το πρότυπο των gentlemen’s club, που σκοπός τους ήταν η ψυχαγωγία των μελών της και η διάδοση των σπορ.

Στις 5 Δεκεμβρίου του 1875, ημέρα της γέννησής της, τα ιδρυτικά της μέλη εξέλεξαν το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο με πρόεδρο τον Παύλο Καλλιγά, Καθηγητή Πανεπιστημίου, Υπουργό και Διοικητή της Εθνικής Τραπέζης. Επίτιμοι πρόεδροι της λέσχης, ήταν οι βασιλείς της Ελλάδας. Στο πέρασμα των χρόνων, πολλές ήταν οι κοινωνικοπολιτικές αλλαγές που βίωσε η χώρα και η λέσχη φρόντισε να προσαρμόζεται πάντα στις νέες απαιτήσεις της ζωής, τηρούσα όμως πάντοτε τις αρχές και τις παραδόσεις που της κληροδότησαν οι προγενέστεροι.

Στις παροχές της Αθηναϊκής Λέσχης περιλαμβάνεται ένα εστιατόριο, δύο σαλόνια για συζητήσεις τα οποία κοσμούν πίνακες από διακεκριμένους Έλληνες και ξένους ζωγράφους, αναγνωστήριο, αίθουσα ξιφασκίας, γυμναστήριο, καθώς επίσης και αίθουσα εκδηλώσεων και roof garden. Άλλες υπηρεσίες – παροχές προς τα μέλη είναι η αίθουσα μπιλιάρδου και bridge, όπως επίσης και ένα πλήρως εξοπλισμένο κομμωτήριο.

Η εκλογή των μελών

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ίδρυσής της μέχρι σήμερα, η λέσχη διατηρεί μια αυστηρότητα σχετικά με την εκλογή των μελών της και διατηρεί τον αριθμό τους περιορισμένο. Η λέσχη ξεκίνησε από 200 μέλη και σήμερα, σύμφωνα με το Καταστατικό της, ο ανώτατος αριθμός της είναι τα 1.000.

Στη μακρόχρονη διαδρομή της, μεταξύ των μελών της, υπήρξαν 29 πρωθυπουργοί, υπουργοί, ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί, ξένοι πρέσβεις, καθηγητές Πανεπιστημίου, ακαδημαϊκοί, προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών, καθώς επίσης του οικονομικού και βιομηχανικού κόσμου.

Η διοίκηση της Αθηναϊκής Λέσχης ασκείται από το εννεαμελές Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο εκλέγεται κάθε δύο χρόνια. Για να θέσει ένα μέλος υποψηφιότητα, θα πρέπει να έχει συμπληρώσει δεκαετή θητεία. Για το έτος 2021-2022, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, διετέλεσε ο Κυριάκος Ι. Κουκουλομάττης, σμήναρχος εν αποστρατεία, ο οποίος χαρακτηρίζει τη λέσχη έναν λαμπρό φάρο πολιτιστικής και κοινωνικής ακτινοβολίας της πόλεως των Αθηνών.

Πηγή

Πλήθος προσωπικοτήτων στα 150 χρόνια της Αθηναικής Λέσχης 

Με παρουσίες από τον πολιτικό χώρο και ακαδημαϊκούς γιορτάστηκαν τα 150 χρόνια της Αθηναϊκής Λέσχης.

Η Αθηναϊκή Λέσχη, γνωστή και ως Athens Club, είναι μία από τις παλαιότερες και πιο διακεκριμένες ιδιωτικές λέσχες στην Ελλάδα, ιδρυθείσα το 1875, στο κέντρο της Αθήνας, στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Αμερικής.

150 χρόνια Αθηναϊκή Λέσχη

Παρόντες στην εκδήλωση ήταν προσωπικότητες από την πολιτική και την κοινωνία, όπως ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί της ΝΔ, Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς.

Επίσης, στην εκδήλωση παραβρέθηκαν η σύζυγος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, Άννα Μαρία, με τους γιους της Παύλο και Νικόλαο, και πολλοί υπουργοί και βουλευτές, όπως οι Άδωνις Γεωργιάδης, Θανάσης Δαβάκης, Μίλτος Χρυσομάλλης, Γιώργος Βουλγαράκης, Λευτέρης Αυγενάκης και η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου. Την ακαδημαϊκή κοινότητα εκπροσώπησε ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης.

Πηγή

Τα μέλη της Αθηναικής Λέσχης 

Η Αθηναϊκή Λέσχη με το αυστηρό καταστατικό και πρωτόκολλο τα τελευταία χρόνια πραγματοποιεί μία ριζική ανανέωση στον κατάλογο των μελών της, με τον πρόεδρο του ιστορικού κλαμπ, σµήναρχο ε.α. Κυριάκο Κουκουλοµµάτη, να έχει εγγράψει τα περισσότερα νέα μέλη.

Σε άρθρο των ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΩΝ του 2018 βλέπουμε το τότε ψηφοδέλτιο, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται σημαντικά ονόματα του ελληνικού επιχειρείν και πρόσωπα ή γόνοι οικογενειών με βαριά ονόματα. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο ψηφοδέλτιο δεν περιλαμβάνεται κανένας εν ενεργεία πολιτικός, ενώ απουσιάζουν και εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στο ψηφοδέλτιο βλέπει κανείς βαριά ονόματα της ελληνικής επιχειρηματικής ελίτ. Ανάμεσα σε αυτά είναι των γόνων δύο εκ των παλαιοτέρων εφοπλιστικών οικογενειών της χώρας, του Αντώνη Χανδρή και του Γιώργου Μουνδρέα. Οι δύο εφοπλιστές συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση όχι μόνο στη ναυτιλία, αλλά και στην Αθηναϊκή Λέσχη, καθώς είναι γιοι μελών, οι οποίοι μάλιστα υπογράφουν και ως προτείνοντα μέλη τις υποψηφιότητές τους. Ανάμεσα στα ιστορικά ονόματα που βρίσκονται στο ψηφοδέλτιο είναι και ο επιχειρηματίας Κάρολος Φιξ, ενώ στα πολύ γνωστά ονόματα περιλαμβάνονται ο Γιάννης και ο Παναγιώτης Μαρμαρίδης, με τη γνωστή αλυσίδα επίπλων. Εξίσου γνωστός είναι και ο Γιώργος Ζούλοβιτς, ο οποίος βρίσκεται μεταξύ των υποψήφιων νέων μελών. Ενα από τα αναγνωρίσιμα επώνυμα του ψηφοδελτίου είναι εκείνο του Βασίλη Καραμούζη, επικεφαλής Εταιρικής και Επενδυτικής Τραπεζικής στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, ο οποίος είναι γιος του προέδρου του Δ.Σ. της Eurobank και γνωστού τραπεζίτη, Νίκου Καραμούζη.

Στο ψηφοδέλτιο με τα ονόματα που θα τεθούν στην κρίση των μελών του διοικητικού συμβουλίου και της γενικής συνέλευσης βρίσκονται και εκπρόσωποι της νεότερης γενιάς, ξεφεύγοντας από τον σχετικά υψηλό μέσο όρο ηλικίας των εν ενεργεία μελών, ο οποίος είναι λίγο πάνω από τα 60 έτη. Μεταξύ των ονομάτων αυτών είναι εκείνο του Γρηγόρη Δημητριάδη, δικηγόρου και συμβούλου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ κατά πολύ νεότερος είναι ο Παύλος Ευθυμίου, γιος του πρώην υπουργού Πέτρου Ευθυμίου, ο οποίος εργάζεται ως σύμβουλος στρατηγικής.

Η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ

E;iναι η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ μια σκιώδης παγκόσμια κυβέρνηση που αποφασίζει για τις τύχες του κόσμου; Γνωρίζουν από πριν  τα μέλη τους ποιος θα κυβερνήσει κάθε κράτος και τι θα συμβεί πριν καν συμβεί; Η Λέσχη δεν ξεκίνησε το 1954 ή  προϋπήρχε εδώ και 800 χρόνια; 

Από τις συναντήσεις της Λέσχης δεν έχει λείψει η ελληνική παρουσία. Το 2019, σύμφωνα πάντα με δημοσιεύματα του τότε Τύπου,  είχαν προσκληθεί ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής (ο οποίος έστειλε χαιρετισμό, εξαιτίας ήδη προγραμματισμένης εκδήλωσης στην Βόρεια Ελλάδα). Ακόμα, γράφτηκε στον Τύπο ότι προσκλήθηκαν ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου (ο οποίος τότε βρισκόταν στην Κίνα, αλλά ρεπορτάζ αναφέρουν πως είχε παραστεί ήδη 4 φορές σε προηγούμενες συναντήσεις), η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, ο πρώην υπουργός Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης, η ευρωπαία Επίτροπος Άννα Διαμαντοπούλου (στην 4η όπως ειπώθηκε συμμετοχή της), ο Γεράσιμος Αρσένης και η Λούκα Κατσέλη (αμφότεροι πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ), ο ισχυρός άνδρας της Coca-Cola 3E Γιώργος Δαυίδ, ο διοικητής του ΟΤΕ Παναγής Βουρλούμης, ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Κωνσταντίνος Μίχαλος, ο πρώην πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας Τάκης Αράπογλου και ο επικεφαλής το ελληνικού ιδρύματος άμυνας και εξωτερικής πολιτικής Λουκάς Τσούκαλης. Στο παρελθόν, πρόσκληση για τη συνάντηση της λέσχης γράφτηκε πως είχαν λάβει ακόμα οι εξής Έλληνες: Θόδωρος Πάγκαλος, Αντώνης Σαμαράς, Κώστας Μητσοτάκης, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Αλέξης Παπαχελάς, Ελένη Βλάχου, Μιχάλης Περατικός, Κώστας Καρράς, Στέφανος Μάνος, Γιάγκος Πεσμαζόγλου, Λουκάς Τσούκαλης.

Στην φετινή συμμετοχή έχουμε τους Κ. Πιερρακάκη, τον Δ. Παπαλεξόπουλο της ΤΙΤΑΝ και τη Σουζάνα Σμπώκου Κωνσταντακοπούλου της γνωστής ξενοδοχειακής αλυσίδας.

Πολιτική & Αποκρυφισμός

Εκτός του φετινού σκανδάλου με την φερόμενη συμμετοχή των Κυπρίων και Ελλήνων πολιτικών σε οργανώσεις όπως οι Ροδόσταυροι, έχουμε και ιστορίες εμπλοκής πολιτικών με τον Αποκρυφισμό. Γενικότερα επικρατεί η πεποίθηση πως το μαγικοπολιτικό σύστημα στην Ελλάδα είναι πανίσχυρο, αλλά αυτό είναι συζήτηση για μία άλλη εκπομπή. Ας δούμε όμως μία χαρακτηριστική περίπτωση που ανέδειξε ο φίλτατος Θ.Βέμπος που αποτυπώνει αυτή την εμπλοκή. 

Αποκρυφισμός και Έλληνες Πολιτικοί | Αλλόκοσμος

Αν ξύσουμε λίγο τη Σκουριά του Χρόνου, ανακαλύπτουμε αλλόκοτες ψηφίδες μυστηρίου.

Το αλλοκοσμικό, το παραφυσικό, ήταν πάντα μαζί μας, απλώς περνούσε απαρατήρητο, χαμένοσε κιτρινισμένα φύλλα αλλοτινών εφημερίδων και σε ξεχασμένες αφηγήσεις. Άγγελοι, δαίμονες, οπτασίες, τέρατα, εξωγήινοι, στοιχειακά όντα και αλλόκοσμα φαινόμενα γρατζούνιζαν τις Πύλες και πολλές φορές παρείσφρεαν στη Συναινετική μας Πραγματικότητα.

Η συμβατική Ιστορία έχει πολλές πτυχές που υποβαθμίζονται ή αγνοούνται συστηματικά. Μια από αυτές είναι το κρυφό παιχνίδι που ενώνει τον χώρο της πολιτικής με τον χώρο του αποκρυφισμού.

Ο κόσμος της δύναμης και της εξουσίας (κοσμικής και αλλοκοσμικής) έχει πολλές εκφάνσεις και υπο-χώρους που λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Υπήρχαν πάντα περίεργες ομάδες, αδελφότητες, τάγματα και στοές που δρούσαν στα παρασκήνια της πολιτικής — και όχι μόνο.

Ο Σπύρος Μαρκεζίνης (1909-2000), νομομαθής και ιστορικός, ήταν ένας παλαιός πολιτικός ο οποίος εξελέγη πολλές φορές βουλευτής, διατέλεσε υπουργός τη δεκαετία του 1950, ενώ τον Οκτώβριο του 1973 σχημάτισε βραχύβια κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της Χούντας, έχοντας πάρει εντολή από την τελευταία να προλειάνει το έδαφος για εκλογές. ανατράπηκε, όμως, με το πραξικόπημα του Ιωαννίδη, λίγο μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Είκοσι χρόνια πριν και για την ακρίβεια στις 9 μ.μ. της 9ης Απριλίου 1953, ο Μαρκεζίνης που τότε κατείχε την πολύ σημαντική θέση του υπουργού Συντονισμού, ανακοίνωσε την υποτίμηση της δραχμής, ύστερα από σύμφωνη γνώμη της Νομισματικής Επιτροπής, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της αμερικανικής κυβέρνησης. Η νέα ισοτιμία δραχμής-δολαρίου ορίστηκε από 1$ προς 30.000 δρχ σε 1$ προς 30 δρχ. Τα τρία κομμένα μηδενικά απλούστευαν τις συναλλαγές και ανέκοπταν την απαξίωση του εθνικού νομίσματος, που είχε συντελεστεί επί Κατοχής με τον αφηνιασμένο πληθωρισμό. Επιπλέον, τα ελληνικά προϊόντα έγιναν φθηνότερα, τα εισαγόμενα ακριβότερα και τα εμβάσματα σε ξένο συνάλλαγμα πολυτιμότερα. Ήταν μια ευνοϊκή κίνηση για την ανάπτυξη της ρημαγμένης ελληνικής οικονομίας.

Αυτή, βέβαια, είναι η φανερή πλευρά της ιστορίας. Κάποια δημοσιεύματα της εποχής αφήνουν να διαφανεί μια ενδιαφέρουσα πτυχή. Στις 9 Ιανουαρίου 1953, η αντιπολιτευόμενη Αθηναϊκή είχε δημοσιεύσει ένα (μάλλον) χιουμοριστικό άρθρο πάνω στα πνευματιστικά πειράματα ενός Ισίδωρου Πολυδωρόπουλου. Ο πνευματιστής είχε καλέσει τα πνεύματα διαφόρων παλαιών πολιτικών, καθώς επίσης και το πνεύμα του πατέρα του Μαρκεζίνη. Το πνεύμα υποτίθεται ότι έκανε διάφορες επικριτικές διαπιστώσεις για τον γιο του. Το άρθρο μοιάζει με τμήμα μιας ευρύτερης επίθεσης, που φαινομενικά δεν έχει διαφορά από τα συνήθη σχόλια μιας αντιπολιτευόμενης εφημερίδας, πλην όμως έχω την εντύπωση ότι ήταν κάτι σοβαρότερο.

Η κόρη του Σπύρου Μαρκεζίνη, Ελένη Χέλμη-Μαρκεζίνη, στο βιβλίο της Ευτυχισμένα Χρόνια (2001) αποκαλύπτει, μεταξύ άλλων, αρκετά ενδιαφέροντα για τα «πνευματιστικά τραπεζάκια» στα οποία συμμετείχε ο Σπύρος Μαρκεζίνης με σημαίνουσες προσωπικότητες της εποχής του. Βέβαια, ακόμα και αν ο βετεράνος πολιτικός συμμετείχε έστω και «χάριν παιδιάς», όπως λέει η κόρη του, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί πόσο θαυμάσιος Δούρειος Ίππος μπορεί να αποδειχθεί μια τέτοια διαδικασία.

Ο ίδιος ο Μαρκεζίνης, στη Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος, θεωρεί ότι το πολιτικό τέλος του Νικόλαου Πλαστήρα (16.11.1952) καθορίστηκε από την παρέμβαση μιας καφετζούς:

«Ο [Αμερικανός πρέσβης] Πιουριφόι εχρησιμοποίησε με τον κατάλληλο τρόπο γνωστή Αθηναία καφετζού, την οποία ιδιαιτέρως ενεπιστεύετο ο πρωθυπουργός. Εκείνη ανέλαβε να πείσει τον στρατηγό ότι το πλειοψηφικό θα απέβαινε προς όφελός του και ότι, εάν επροκαλείτο από τον Παπάγο [τον μεγάλο του αντίπαλο], έπρεπε χωρίς επιφύλαξη να αποδεχθεί την πρόκληση».

Για τον δε Πλαστήρα, είναι ενδιαφέρον ένα άλλο σχόλιο του Μιχαήλ Γεωργαντά, πολιτικού και πνευματιστή. Λίγο μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Μελά –που ήταν εξέχων πνευματιστής και πρόεδρος του Μεταψυχικού Συνδέσμου Αθηνών– στις 2 Μαρτίου 1953, ο Γεωργαντάς θα έγραφε: «Να του στέλνετε [του Νικολάου Πλαστήρα] τακτικά τον “Κόσμο της Ψυχής”, αφήκε χειρόγραφον εντολήν ο Κων/νος Μελάς που κάτι ήξευρε από τας αποκρύφους πεποιθήσεις του Στρατηγού. Διότι ο ίδιος, όταν εγένοντο δημοσία υπαινιγμοί και συχνάκις χλευασμοί δια την κρίσιν του προς τας μεταψυχικάς ερεύνας, κρατούσε πάντοτε μία αξιοπρεπή και πλήρη αυτοπεποιθήσεως σιωπήν γύρω “στο Μυστικό του”» (Ο Κόσμος της Ψυχής, τ. 7, 1953)

Οι «σοβαροί» άνθρωποι, βέβαια, καγχάζουν με τις «ιδιορρυθμίες» των ηγετών τους και χαμογελούν συγκαταβατικά, λέγοντας ότι ακόμα και ο πλέον οξύνους ταγός έχει τις ανθρώπινες παραξενιές του. Κι έτσι βλέπουν μια απελπιστικά επιφανειακή εικόνα. Όμως αυτά παθαίνει όποιος ακολουθεί τη Συναίνεση, το κοπάδι.

Άλλωστε και στην πρόσφατη ιστορία μας, κάποιοι τύποι που χαρακτηρίστηκαν «αγύρτες και τσαρλατάνοι», αποδείχθηκαν θαυμάσιοι Δούρειοι Ίπποι στα χρονικά του ελληνικού μαγικοπολιτικού κυκλώματος εξουσίας — ακριβώς λόγω του ανυπόληπτου του χαρακτήρα τους!

Πηγή