Μία πολύ όμορφη παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στον πολυχώρο Αίτιον. Η αξιόλογη Συλλογή Διηγημάτων με τίτλο “Ζόμπι στην Ελλάδα” των εκδόσεων iWrite αποκαλύφθηκε μπροστά στο κοινό που γέμισε τον ζεστό χώρο του Αίτιον και φυσικά το Mindhack.gr ήταν εκεί.
Η Συμμετοχή μας στο πάνελ πραγματοποιήθηκε με τον Αρχισυντάκτη Αποστόλη Χειρδάρη, ανάμεσα σε καταξιωμένους ανθρώπους του Εναλλακτικού Βιβλίου, όπως ο Συγγραφέας και Ερευνητής Θανάσης Βέμπος, τα Μέλη της Κριτικής Επιτροπής του Διαγωνισμού Διηγήματος Άρτεμις Βελούδου και Μαρία Μουστοπούλου, η οποία επιμελήθηκε την Συλλογή , που προέκυψε μέσα από Τα διηγήματα που ξεχώρισαν στον διαγωνισμό. Φυσικά στα πλαίσια της παρουσίασης πραγματοποιήθηκε και η βράβευση του καλύτερου συγγραφέα που διακρίθηκε ανάμεσα στους συμμετέχοντες.
Διαβάστε το Κείμενο που αναγνώσθηκε από τον Α.Χειρδάρη στα Πλαίσια της Παρουσίασης της Συλλογής “Ζόμπι στην Ελλάδα
“Ζούμε σε μία εποχή όπου τα περισσότερα πράγματα γύρω μας φθίνουν και διαμορφώνουν ένα κλίμα αποσύνθεσης σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα πολιτικά συστήματα, οι τράπεζες, ακόμα και οι κοινωνικές δομές των πολιτισμών, βαδίζουν σε μονοπάτια που οδηγούν σε επικίνδυνες επιλογές για την ανθρωπότητα. Αυτή η δομική “αποσύνθεση” στα έγκατα της εδραιωμένης κοινωνίας, βρήκε τον απολύτως κατάλληλο συμβολισμό στο πρόσωπο των ζόμπι, των απέθαντων όντων που αναδύονται από τον θάνατο, διψασμένα και πανέτοιμα για ανθρώπινη σάρκα και αίμα. Αυτή η κατά την γνώμη μου επιτυχημένη μεταφορά, αποτυπώνεται άψογα στην σύγχρονη κουλτούρα του πολιτισμού μας, αφού τις τελευταίες δεκαετίες τα ζόμπι πρωταγωνιστούν σε διηγήματα, μυθιστορήματα αλλά και σενάρια ταινιών, που μέσα από την αλληγορία αναδεικνύουν τα μεγάλα προβλήματα που είναι ριζωμένα στην κοινωνία γύρω μας. Από την στιγμή που τα Ζόμπι πέρασαν από την λαογραφία στην σύγχρονη κουλτούρα, για πάνω από σαράντα και πλέον χρόνια, τα βιβλία, οι ταινίες και προσφάτως οι σειρές, αντικατοπτρίζουν αυτή την κοινωνική αναταραχή και τον απόλυτο φόβο για τον χαμό της ανθρώπινης ύπαρξης στην ολότητά της.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως η καλλιτεχνική ενασχόληση με τα ζόμπι, αναπτύσσεται περισσότερο σε αβέβαιες στιγμές του πολιτισμού μας. Μία ενδεικτική μελέτη πάνω στο φαινόμενο που δημοσιεύτηκε το 2011 με τίτλο “Protocol Z”, αναφέρει πως το αρχέτυπο των Ζόμπι είναι το μέσο για να εξερευνηθούν οι εσωτερικές ανησυχίες του ανθρώπου, απέναντι σε μία κοινωνία που συνεχώς στρέφεται εναντίον του. Το Night of the Living Dead εισήγαγε τα Ζόμπι στην συνείδηση του κοινού το 1968, σε μία εποχή που οι Ηνωμένες Πολιτείες ζούσαν ταραχώδεις καταστάσεις, αφού οι δρόμοι των πόλεων γέμιζαν απο διαδηλωτές που αντιδρούσαν ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Η Δεκαετία του 1970 έφερε ακόμη περισσότερες αναταραχές που και αυτές παρουσιάστηκαν στο sequel του Romero με τίτλο Dawn of the Dead, μία ταινία που παρουσίαζε μέσα από τον συμβολισμό των Ζόμπι τον αποπληθωρισμό, τον άκρατο καταναλωτισμό και πολλά άλλα δεινά που εξακολουθούν να μας ταλανίζουν μέχρι και σήμερα.
Τα σύγχρονα Ζόμπι, όπως αποτυπώνονται σε ταινίες του παρελθόντος, αλλά και πιο σύγχρονες σειρές σαν το walking dead, είναι μία μεταφορά που ενσωματώνει σχεδόν το σύνολo των φόβων που είναι περισσότερο αληθινοί από όσο νομίζουμε. Είναι το μέσο για εξερευνηθεί ο φόβος που έχει η ανθρωπότητα για κάποιο επερχόμενο τέλος της, μία έννοια που εμφανίζεται συχνά πυκνά, αν κρίνουμε και από τις αισχατολογικές προβλέψεις σαν αυτή του 2012 ή ακόμα και την πιο πρόσφατη, εκείνη της 23ης σεπτεμβρίου. Είναι πιο συναρπαστικό να αισθανθείς τις προεκτάσεις αυτών των κινδύνων μέσα από τα ζόμπι, παρά παρουσιάζοντας αυτούσια την επερχόμενη πανδημία, ή την κοινωνική καταστροφή που θα επιφέρει το χάος.
Πάντα τα Ζόμπι εμπεριείχαν τον συμβολισμό μέσα τους. Τον αέναο φόβο και την απειλή της αιχμαλώτισης, του φόνου, της έλλειψης της Ψυχής και της Νόησης. Για τους Σκλάβους της Αιτής, από όπου και προέκυψε το αρχέτυπο του Ζόμπι, η ανακάλυψη αυτού του απέθαντου πλάσματος ήταν η απόδειξη πως η κακοποίηση που υπέμεναν ήταν κατά κάποιο τρόπο ισχυρότερη από την ίδια τη ζωή – αφού είχαν φανταστεί ένα σενάριο στο οποίο θα παρέμεναν σκλάβοι, ακόμα και μετά θάνατον.Αντίθετα η Αμερικάνικη και κατ’επέκταση η Δυτική Σύγχρονη κουλτούρα χρησιμοποίησε το Ζόμπι ως μία μορφή «φυγής» και όχι ως όχημα για την εξερεύνηση κυρίως των φόβων του παρελθόντος ή του παρόντος, αφού αναπαράγουν τις Μετα-Αποκαλυπτικές φαντασιώσεις της ανθρωπότητας. Γιατί αρεσκόμαστε στο να αναπολούμε ένα νέο κόσμο και άρα ένα νέο εαυτό μέσα από αυτή την διαδικασία, και ορισμένες φορές θεωρούμε πως μία τέτοια ευκαιρία θα ήταν ιδανική για την αναγέννηση. Έτσι η Αποκάλυψη των Ζόμπι δεν είναι πάντα το όχημα για την εδραίωση του φόβου, αλλά για την φαντασίωση της φυγής σε ένα κόσμο πιο καθαρό, με πολύ λιγότερους ανθρώπους, αλλά και με την ευκαιρία της δημιουργίας μιας νέας πραγματικότητας και ενός νέου,ανάλαφρου από πολιτισμικά πάθη, εαυτού.
Σε αυτό το σημείο αναγνωρίζεται η αντίθεση μεταξύ του Αιτινού απέθαντου πλάσματος – του Αρχέτυπου από το οποίο προήλθε ο μύθος – και του σύγχρονου ζόμπι όπως εξελίχθηκε στην σύγχρονη κουλτούρα. Το Τέρας που κάποτε αντιπροσώπευε τους τρόμους της πραγματικής ζωής και της αλλοίωσης της ανθρώπινης Φύσης τώρα χρησιμοποιείται συχνά για να εξιλεώσει ανθρώπινες συνειδήσεις που ξέμειναν από αποφάσεις, παρέχοντας ένα τρομερό τέλος, αλλά και την ευκαιρία για μία νέα αρχή, απαλλαγμένη από κάθε διαβρωμένο δομικό σύστημα και οποιαδήποτε μορφή αιχμαλώτισης της ανθρώπινης ελευθερίας. Σαφώς υπάρχουν και άλλοι λόγοι ύπαρξης αυτού του σύγχρονου τέρατος, αφού μέσα από την πιθανότητα ύπαρξής του κατανοούμε την αποξένωση του ανθρώπου από την ουσία της ζωής, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αποδυναμώνεται η έννοια του θανάτου. Τα ζόμπι είναι πάντοτε μη ανθρώπινα, εγκλωβισμένοι πρώην άνθρωποι στο λυκόφως μεταξύ ζωής και θανάτου. Αποσυντίθονται, αλλά δεν πεθαίνουν. Βρισκονται πάντα στο παρασκήνιο, και αποτελούν την σκανδάλη που πυροδοτεί το τέλος της ανυπαρξίας και την αναγκαστική αρχή των πράξεων που θα μεταμορφώσουν τον άνθρωπο. Γιατί αν το σκεφτείτε, οι ταινίες αλλά και τα καλά βιβλία που καταπιάνονται με τα ζόμπι, δεν αφορούν ποτέ ουσιαστικά τα ίδια τα ζόμπι. Είναι ιστορίες που μιλούν για τις ανθρώπινες αντιδράσεις μπροστά στο ενδεχόμενο του χαμού.
Το αρχέτυπο του Ζόμπι είναι όλα όσα φοβόμαστε: Η Πανδημία, ο ρατσισμός, οι κοινωνικές αλλαγές, η αποπροσωποποίηση της ανθρωπότητας, η ενδεχόμενη απειλή και το πως μας επηρεάζει σε καθημερινό επίπεδο..Τα πλάσματα αυτά, αν και παραμένουν ένας μύθος στην πραγματική ζωή, αποκαλύπτουν πολλά περισσότερα για την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, τους ανθρώπινους φόβους και την ελπίδα της εξιλέωσης μέσα από την ολοκληρωτική καταστροφή. Του σώματος, της Νοημοσύνης και της Ψυχής, αλλά και ολόκληρου του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε ως τώρα…”
Το βιβλίο “Ζόμπι στην Ελλάδα” μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία της Αθήνας καθώς και στο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο iwrite.gr.
