Το φαινόμενο του παρατηρητή είναι ο κεντρικός πυλώνας της Κβαντικής Φυσικής και αποκαλύπτει πως η τέχνη της παρατήρησης δεν είναι μονάχα η αντίληψη και η υποδοχή της πληροφορίας, αλλά περισσότερο είναι μία δημιουργική πράξη στην οποία – γνωρίζοντάς το ή όχι – συμμετέχουμε σε κάθε στιγμή της ζωής μας. Αυτή η διαδικασία ισοδυναμεί με την δυναμική δημιουργικότητα που χρησιμοποιούμε στα όνειρά μας. Μέσα σε ένα όνειρο, οι απραγματοποίητες πιθανότητες ( Η κυματομορφή των Ονειρικών Πιθανοτήτων) του Υποσυνείδητου, ανάλογα με την Ψυχή και την εξάσκηση του Ονειρευτή, «ενεργοποιούνται» σε συγκεκριμένες συνθήκες μέσα στην πραγματικότητα του Ονείρου. Σε ένα τυπικό Μη- Συνειδητό Όνειρο, ο Ονειρευτής σχετίζεται με τις φόρμες του ονείρου σαν να υπάρχουν υποκειμενικά, ξέχωρα από τον εαυτό του, αλλά όμως αντιδρά λες και υπάρχουν μονάχα στο μυαλό του και ως μία υποκειμενική πραγματικότητα.
Ο Σκοπός όταν βιώνουμε ένα Συνειδητό όνειρο δεν είναι ο έλεγχος του ονείρου – κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί και σε ένα φυσιολογικό όνειρο – γιατί ελέγχοντας το ίδιο το όνειρο σχετιζόμαστε με αυτό ξεχωριστά από τον εαυτό μας. Όταν εισερχόμαστε σε ένα Συνειδητό Όνειρο στην ουσία αποκτάμε έλεγχο του εαυτού μας, την σχέση που αποκτάμε με τις ονειρικές αλλαγές. Όταν αναγνωρίσουμε πως το όνειρό είναι η ίδια η ενέργεια μας που απεικονίζεται έξω από εμάς, τότε μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε με τις εκδηλώσεις του ονείρου με ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Όταν σχηματίστηκε η Κβαντική Φυσική στα πρώτα χρόνια του 20ου Αιώνα υπήρξε μία περίοδος μαζικού συλλογικού «ξυπνήματος». Η Ανακάλυψη της Κβαντικής Φυσικής αυτής μπορεί να θεωρηθεί ως η εμφάνιση της Αφύπνισης του Συλλογικού Ασυνείδητου που εκφράστηκε μέσα από τον τομέα των Επιστημών. Οι δράσεις της επιστήμης αυτής συμπεριλαμβάνουν τον τρόπο με τον οποίο ο παρατηρητής/Συμμετέχων οραματίζεται (άρα «ονειρεύεται») και αναδιαμορφώνει την Πραγματικότητα. Ένα ερώτημα που προκύπτει είναι τι θα συμβεί αν ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι από αυτή την αναμορφωτική οπτική γωνία της πραγματικότητας; Πως θα άλλαζαν τα πράγματα τριγύρω αν κατανοούσαμε την δύναμη της παρατήρησης του ανθρώπου που έχει την δυνατότητα να αλλάζει τα γεγονότα ;
Αν υποθέσουμε πως θα επέλθει αυτή η Συνειδησιακή μεταστροφή του Ανθρώπου που θα τον κάνει να κατανοήσει τις πλήρεις δυνάμεις του Μυαλού, τότε αυτή η Νέα γενιά των Συνειδητών Ονειρευτών, θα μπορούσαν να μεταλλάσουν την ονειρική πραγματικότητα αποτυπώνοντάς την στην Πραγματική, κάτι που θα εξέλισσε την ίδια την Επιστήμη που θα αποκωδικοποιήσει πλήρως τον δημιουργικό ρόλο της Συνειδητότητας του Ανθρώπου στην ξεδίπλωση των γεγονότων του Σύμπαντος. Το Συνειδητό Όνειρο είναι πρακτικά ίδιο με την Φυσική πραγματικότητα: Σχεδόν όλες οι Πνευματικές παραδόσεις έχουν αναδείξει μέσα από τις διδαχές τους την Ονειρική υπόσταση της καθημερινής πραγματικότητας. Έτσι ίσως αν λάβουμε υπόψιν μας πως η πραγματικότητα του ονειρου και ο ίδιος ο εαυτός αλλάζουν μέσα από την παρατήρηση και την οπτική μας γωνία, αν εξελίξουμε αυτούς τους οραματισμούς στην Ονειρική φύση της πραγματικότητας, ίσως οι αλλαγές επέλθουν και στην φυσική ζωή.
Το σκεπτικό δεν αφορά την χρησιμοποίηση των πειραμάτων στο Συνειδητό Όνειρο, αλλά να αναγνωρίσουμε πως η ίδια η ζωή είναι μία «Ονειρική Πραγματικότητα» στην οποία μπορούμε να αποκτήσουμε την ίδια συνειδησιακή διάύγεια και τα ίδια νοητικά «όπλα» έτσι ώστε να την μεταστρέψουμε. Όσο περισσότερο αντιλαμβανόμαστε την «ονειρική» φύση της ζωής μας, τόσο περισσότερο αυτή θα αλληλεπιδρά με αυτό τον ονειρικό τρόπο μαζί μας, αυξάνοντας έτσι ολοένα και περισσότερο αυτή την Συνειδητότητα. Σε ένα θετικό συνειδησιακό loop, η δημιουργική διάννοια του ανθρώπου αποκτά υπόσταση και χτίζει μία άλλη οπτική παρατήρησης, και μέσα από αυτή την διαδικασία θα είναι σε θέση να αλλάζει γεγονότα και καταστάσεις, καθώς και ενεργειακές ροές που πηγάζουν ή εισέρχονται στον άνθρωπο. Αυτή η εμπειρία που θα πραγματοποιείται σε καθημερινή βάση είναι μία πανίσχυρη πνευματική πρακτική, ένα είδος «ονειρικής Γιόγκα» σε κατάσταση εγρήγορσης.Πρόκειται για μία πρακτική που αν την κατανοήσουμε σωστά, αλλάζουμε τα πάντα.
Θα μπορούσε αυτή η συνειδητή κατάσταση του ονείρου να είναι το επαναστατικό συστατικό που για την ώρα λείπει από το ανθρώπινο είδος; Αυτή η διεργασία μετάλλαξης είναι η αλλαγή που η ανθρωπότητα ίσως έχει ανάγκη τώρα περισσότερο από ποτέ. Μία μετάλλαξη που θα μας μετατρέψει σε Homo Lucidus, σε μία Συνειδησιακά διαυγή και ολοένα εξαλισσόμενη Ανθρωπότητα. Ίσως μέσα από αυτή την σύνδεση της Επιστήμης και του Πνεύματος να κατορθώσουμε να εδραιώσουμε μία πιο εκλεπτυσμένη και εξελιγμένη πραγματικότητα – ατομικά και συλλογικά – που θα επιφέρει στο τέλος τις εμπειρίες της πνευματικής πλήρωσης και της πραγματικής ελευθερίας, που ο άνθρωπος έχει καταβαραθρώσει με τις σκοταδιστικές τακτικές του. Έτσι ο κόσμος των Ανθρώπων μέσα από την καθημερινότητα θα βιώνει το αέναο Συνειδητό Όνειρο που είναι η ίδια η ζωή. Θα ονειρεύεται μέσα στην Φυσική πραγματικότητα και θα ξεδιπλώνει όλες τις πιθανές εμπειρίες και επιλογές μονάχα με την δύναμη της παρατήρησης. Ο
τρόπος που βλέπουμε και παρατηρούμε τα πάντα τριγύρω εξάλλου είναι το εργαλείο που εδραιώνει κάθε πράξη, κάθε γεγονός, κάθε σκέψη. Αν Αφυπνίσουμε τα Όνειρά μας, τότε μπορούμε να αφυπνίσουμε και το πλέγμα που διαμορφώνει την ίδια την πραγματικότητά μας. Τότε θα γίνουμε πραγματικά Μετα-άνθρωποι.
