Η συλλογή που δημοσιεύσε ο εκδοτικός Penguin Classics με όνομα The Dark Eidolon and Other Fantasies, μία συλλογή Φανταστικής Λογοτεχνίας και ποίησης του Κλαρκ Αστον Σμιθ αντιπροσωπεύει τους θαυμαστές και τους ακόλουθους του Συγγραφέα διότι σηματοδοτεί το βήμα προς την Αναγνώριση της δουλειάς και του ρόλου του στην διαμόρφωση των κατηγοριών της Φαντασίας,της επιστημονικής
φαντασίας και του Τρόμου. Σαφώς και αξίζει μεγαλύτερης αναγνώρισης ως Ποιητής η δουλεία του οποίου αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη φαντασία και τις δυνατότητές της.
Υπάρχει μία Ηθική πλευρά που υποβόσκει στην δουλεία του Smith που θα ήταν πολύ δυσκολότερο να ανακαλύψουμε στην συγγραφική δραστηριότητα ενός συγγραφέα όπως ο Lovecraft. Ο Smith (1893-1961) Γεννήθηκε στην Καλιφόρνια όπου και έζησε όλη την ζωή του. Αν και δεν σπούδασε επαρκώς ήταν ένας μανιώδης αναγνώστης που έγραφε με έμπνευσή ακόμη και σε νεαρή Ηλικία, με το The Black Diamonts να είναι η πρώτη του ολοκληρωμένη Νουβέλα στην ηλικία των δεκατεσσάρων χρόνων. Η πρώτη του αγάπη ήταν η ποίηση και στις δεκαετίες του 20 και του 30 επιχείρησε να εδραιώσει τον εαυτό του ως Ποιητή. Γύρω σε αυτή την εποχή ο Smith ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον George Sterling που ήταν προστατευόμενος του Ambrose Bierce.
Όμως η Μοίρα του Smith άλλαξε από εκείνο το σημείο και έπειτα. Ο Bierce εξαφανίστηκε το 1914 και ο Sterling Αυτοκτόνησε το 1926. Έτσι για να βοηθήσει τους ασθενείς γονείς του έστρεψε το ενδιαφέρον του στην συγγραφή φανταστικής Λογοτεχνίας.γράφοντας ιστορίες τις οποίες πουλούσε με ραγδαίους ρυθμούς στα περιοδικά Pulp που ήταν της μόδας την εποχή εκείνη, όπως το περίφημο Weird Tales που εξέδωσε πάνω από μία ντουζίνα από τις ιστορίες του. Εκείνη την εποχή ο Smith αλληλογραφούσε με Φίλους Συγγραφείς όπως ο H. P. Lovecraft και ο Robert E. Howard στους οποίους ανακάλυψε την ευγένεια του πνεύματός τους αν και δεν είχαν ποτέ συναντηθεί. Η Φήμη που ακολουθεί ως και σήμερα τον Smith οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στις ιστορίες που έγραψε κατά την διάρκεια εκείνης της περιόδου αν και σταμάτησε την συγγραφή τέτοιων διηγημάτων στα τέλη της δεκαετίας του 1930.
Η Δεκαετία αυτή ήταν μία κακή περίοδος για τον ίδιο καθώς στα μέσα της έχασε τους γονείς του, ο Howard αυτοκτόνησε το 1936 και ο Lovecraft απεβίωσε το 1937. Ώσπου να έρθει το 1940 ο Μεσήλικας πιά Smith ανακάλυψε πως πολλές από τις επιρροές του – προσωπικές και καλλιτεχνικές – είχαν πια χαθεί. Αφοσιώθηκε στην Συγγραφή ποίησης και δοκίμασε τις δυνατότητές του στην Γλυπτική και την Ζωγραφική. Με το πέρασμα της μόδας των Pulp περιοδικών εκδόθηκαν ποιητικές του Συλλογές με την μορφή Βιβλίου από τις εκδόσεις Arkham House που ήταν ιδιοκτησίας του Μαθητή του Lovecraft, August Derleth.
Αν και τον περιέβαλλε η φήμη του Καρδιοκατακτητή, ο Smith δεν αφοσιώθηκε σε καμία γυναίκα ώσπου γνώρισε και παντρεύτηκε την Carol Dorman το 1954. Απεβίωσε στον ύπνο του το 1961, αφού είχε υποφέρει από μία σειρά εγκεφαλικών κατά την διάρκεια του ίδιου έτους.
Από αυτή την Συγγραφική τριανδρία του Weird Tales, ο Lovecraft και ο Howard ξεπέρασαν τον Smith σε φήμη μεταγενέστερη του Θανάτου τους. Πέρα από τις συγγραφικές δυνατότητες του , ο Lovecraft διατηρούσε ακόλουθους με τους οποίους αλληλογραφούσε και μετέδωσε μεσα από τις επιστολές του τον ίδιο τον «Μύθο» που είχε δημιουργήσει και μετά θάνατον, ενώ ο Howard είχε δημιουργήσει έναν χαρακτήρα που έφερε την Αιώνια υπογραφή του – τον Κόναν τον Βάρβαρο -. Όμως και ο Smith διατηρούσε τους δικούς του Θαυμαστές. Πολλοί από τους Συγγραφείς του Φανταστικού θαύμαζαν τις δημιουργίες του, συμπεριλαμβανουμένων των Jack Vance, Harlan Ellison, Fritz Leiber, και του Ray Bradbury.
Αυτό που εκτίμησαν οι θαυμαστές στην δουλεία του Smith περισσότερο ήταν το γεγονός πως χρησιμοποιούσε την πλούσια και φιλήδονη γλώσσα. Δεν δίσταζε να χρησιμοποιήσει το εκπληκτικό του βαρύ λατινικό λεξιλόγιο για να κατασκευάσει μεγαλειώδεις κόσμους. Στην φανταστική του Λογοτεχνία αυτό το είδος γραφής παίρνει μορφή στους κύκλους ιστοριών που διαδαματίζονται σε Μυθικές Σφαίρες Ύπαρξης: Τον Προιστορικό Πολιτισμό της Υπερβορείας, στο τελευταίο Προπύργιο της Ατλαντίδας, την Ποσειδωνία, την Φανταστική μεσαιωνική επαρχία της Averoigne ή ακόμα και στην τελευταία κατοικία μιας Γης που πεθαίενι, την Zothique. Αυτές οι δουλειές συχνά περιελάμβαναν χαρακτήρες που είχαν Καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά. Συχνά όμως χρησιμοποιούσε Μάγους ως Συμβολικές παρουσίες.
Ενώ μερικές ιστορίες του Smith υποδεικνύουν πως ήταν ηθικολόγος και επιδείκνυαν μία ηθική επιρροή το μεγαλύτερό του ενδιαφέρον ήταν η απόδοση φανταστικών τοπίων που γέμιζαν με γεγονότα. Τοποθετούσε για κάτοικους εξωτικές προσωπικότητες – ενώ οι Χαρακτήρες ήταν δευτερευούσης σημασίας στην φανταστική Λογοτεχνία, ο Smith ξεπέρασε τον Lovecraft στην ανάπτυξη λεπτομερέστατων χαρακτήρων (ειδικά Θηλυκών).
Μερικοί Συγγραφείς του Εικοστού Αιώνα ήταν αφοσιωμένοι επίσης στην δημιουργία «πραγμάτων» μέσα από τις λέξεις, στην κατασκευή δευτερευόντων Κόσμων από την ίδια την Γλώσσα, όπως έκανε ο Clark Ashton Smith. Η συγγραφική του δουλείά δεν είναι για τον καθένα. Οι αναγνώστες που αρέσκονται στην φιλοσοφία του «less is more» οσον αφορά την περιγραφική δραστηριότητα θα βρουν τις λεπτομερείς περιγραφές του συγγραφέα υπερβολικές.
Όμως αν οι λέξεις ήταν εργαλεία ο Smith δεν φοβήθηκε ποτέ του να χρησιμοποιήσει κάθε μία απο αυτές. Οι Λέξεις χρησιμεύουν για να πονέσουν ή να επουλώσουν, να καταστρέψουν ή να δημιουργήσουν. Και με αυτά τα εργαλεία στα χέρια του, η φαντασία του Clark Ashton Smith αποδείχτηκε περισσότερο γόνιμη από την συγγραφική δουλεία πολλών άλλων του είδους του.
