Το φθινόπωρο του 1862, κατά την διάρκεια του Αμερικανικού εμφυλίου ο William Winchester, κληρονόμος της εταιρείας πολεμικών όπλων Winchester Repeating Arms Company που δημιούργησε το πρώτο τουφέκι “Τhe rifle that won the West” παντρεύτηκε την Sarah Lockwood Pardee. Το ζευγάρι ζούσε στο New Haven του Connecticut και απέκτησε μια κόρη την Annie. Η Annie έπασχε από μία παιδική ασθένεια που είναι γνωστή ως “marasmus” και πέθανε. Λίγα χρόνια αργότερα, μια ακόμα τραγωδία χτύπησε την Sarah όταν ο άντρας της William πέθανε από φυματίωση στις 7 Μαρτίου του 1881.
Ως αποτέλεσμα του θανάτου του, η Sarah κληρονόμησε πάνω από 20 εκατομμύρια δολάρια, ένα τεράστιο χρηματικό ποσό για εκείνη την εποχή. Έλαβε επίσης το 50% από τις μετοχές της εταιρίας Winchester και ένα εισόδημα περίπου 1.000 δολάρια την ημέρα. Σύμφωνα με την ιστορία, η Sarah έπεσε σε βαριά κατάθλιψη και οι φίλοι της την πρότειναν να πάει σε έναν πνευματιστή από την Βοστώνη, τον Adam Koombs για να την φέρει σε επαφή με τα αγαπημένα της νεκρά πρόσωπα.
Ο πνευματιστής της είπε ότι θα την στοιχειώνουν για πάντα τα χιλιάδες πνεύματα όσων είχαν σκοτωθεί από τα τουφέκια Winchester και ότι μια κατάρα υπήρχε στην οικογένεια της. Ο νεκρός σύζυγος της έδωσε οδηγίες να οικοδομήσει ένα καινούργιο σπίτι ως καταφύγιο και με αυτόν τον τρόπο η Sarah θα εξευμένιζε τα κακόβουλα πνεύματα και θα αποκτούσε αθανασία. Ποτέ όμως δεν θα έπρεπε να σταματήσει την οικοδόμηση αλλιώς θα πέθαινε και αυτή.
Το 1844 η Sarah Winchester ταξίδεψε από το New Haven, του Connecticut, στο San Jose της California, για να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή. Αγόρασε μια φάρμα οκτώ δωματίων και δεν σταμάτησε να την ανακαινίζει για πάνω από τριάντα χρόνια μέχρι τον θάνατο της. Εργάτες και ξυλουργοί δούλευαν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο όλο τον χρόνο και πρόσθεταν δωμάτια και ορόφους σε διάφορα αρχιτεκτονικά στυλ.
Η έπαυλη κατέληξε να έχει 160 δωμάτια και 7 ορόφους, 10.000 παράθυρα, 2.000 πόρτες μερικές από τις οποίες ήταν παγίδες που οδηγούσαν σε δωμάτια που δεν είχαν πάτωμα, 52 φεγγίτες, 47 τζάκια, 6 κουζίνες, 3 ασανσέρ, 2 υπόγεια, 47 σκάλες και διαδρόμους που κατέληγαν σε ψηλά ταβάνια ή στο πουθενά, ντουλάπες που άνοιγαν σε χτισμένους τοίχους, κάγκελα εγκαταστημένα ανάποδα από την μέσα πλευρά και μυστικά περάσματα.
Η Sarah η οποία φορούσε πάντα ένα μαύρο βέλος και απέλυε όποιον υπηρέτη έβλεπε το πρόσωπο της, απέκτησε μια εμμονή με τον αριθμό 13. Σχεδόν όλα τα παράθυρα περιείχαν 13 υαλοπίνακες, το θερμοκήπιο είχε 13 τρούλους και υπήρχαν 13 μπάνια. Στα παράθυρα ήταν σχηματισμένοι ιστοί αράχνης και στο λεγόμενο Μπλε Δωμάτιο έκανε πνευματικές τελετές. O πολυέλαιος στην κεντρική αίθουσα χορού είχε 13 γυάλινες λάμπες. Κάθε σκάλα είχε 13 σκαλοπάτια ή κάποια από τα ξύλινα δάπεδα είχαν 13 τμήματα.
Η έπαυλη είχε σχεδιαστεί σαν ένας λαβύρινθος που θα προκαλούσε σύγχυση και θα παγίδευε τα κακά πνεύματα. Στην προσπάθεια της να φυλακίσει τα εκδικητικά πνεύματα όσων είχαν θανατωθεί από τα όπλα που πουλούσε η εταιρεία του συζύγου της φυλακίστηκε και η ίδια μέσα στο παράξενο αυτό οικοδόμημα, με μοναδική συντροφιά το πιάνο της, καθώς δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ.
Κανείς δεν γνωρίζει εάν όντως υπήρχαν φαντάσματα και πνεύματα ή όλα ήταν στην φαντασία της μοναχικής εκκεντρικής χήρας. Η Sarah Winchester πήρε τα μυστικά στον τάφο της, όταν πέθανε το 1922 από ανακοπή καρδιάς και η έπαυλη παραμένει μέχρι και σήμερα ένα μεγάλο μυστήριο!
Τo Winchester House διατηρείται πλέον ως μουσείο και θεωρείται ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα της Αμερικής. Οι επισκέπτες ισχυρίζονται ότι ακούνε φωνές και περίεργους ήχους, πόρτες ανοιγοκλείνουν μόνες τους και σε κάποια σημεία υπάρχουν ψυχρά ρεύματα. Μέχρι και ο διάσημος μάγος Harry Houdini επισκέφτηκε την έπαυλη το 1924.
Στις 2 Φεβρουάριου κυκλοφορεί στους κινηματογράφους η ταινία “Winchester: The House That Ghosts Built” με πρωταγωνίστρια την Helen Mirren στο ρόλο της Sarah Winchester.
