Ο Ουρμπανισμος δεν υπάρχει. Είναι μονάχα μία ιδεολογία της Μαρξιστικής έννοιας του κόσμου. Η Αρχιτεκτονική υπάρχει, όπως και η κόκα-κόλα. Μεταμφιεσμένη με την κατάλληλη ιδεολογία, είναι ένας τομέας παραγωγής που ικανοποιεί ψευδά μία ψεύτικη ανάγκη.. Ο μοντέρνος Καπιταλισμός ο οποίος οργανώνει την μείωση ολόκληρης της κοινωνικής ζωής μονάχα στην θέαση και το θέαμα, είναι ανίκανος να παρουσιάσει άλλο θέαμα πέρα από αυτό της ίδιας μας της αλλοτροίωσης. Στερουμαστε την Ελευθερια γιατι Το ουρμπανιστικό του όνειρο είναι το αριστούργημα του Καπιταλισμού.
Ο σχεδιασμός των πόλεων για δημιουργία καταστάσεων & ψευδή συμμετοχή
Η ανάπτυξη του αστικού περιβάλλοντος είναι η Καπιταλιστική εξημέρωση του χώρου. Αντιπροσωπεύει την επιλογή μίας συγκεκριμένης πραγματοποίησης με σκοπό τον αποκλεισμό άλλων πιθανοτήτων. Όπως η αισθητική που θα ακολουθήσει μία συγκεκριμένη πορεία αποσύνθεσης, μπορεί να θεωρηθεί ως ένα παραμελημένο παρακλάδι της Εγκληματολογίας. Αυτό που την χαρακτηρίζει σε επίπεδο αστικού σχεδιασμού σε αντίθεση με το απόλυτο αρχιτεκτονικό επίπεδο είναι η επιμονή στην δημοφιλή συγκατάθεση, στην ατομική ολοκλήρωση της γραφειοκρατικής παραγωγής συγκεκριμένων καταστάσεων.
Όλα τα παραπάνω επιβάλλονται με μέσα εκβιασμού της χρησιμότητας του ατόμου, κάτι που κρύβει το γεγονός πως αυτή η αρχιτεκτονική και οι καταστάσεις που απορρέουν από αυτή είναι μονάχα χρήσιμη για την ενίσχυση της πραγματοποίησης μίας στοχευμένης κατάστασης! Ο μοντέρνος καπιταλισμός αποθαρρύνει τον κόσμο από το να κριτικάρει την αρχιτεκτονική αυτή χρησιμοποιώντας την απλή αντίρρηση πως χρειάζονται απλά μία στέγη πάνω από το κεφάλι τους, όπως ακριβως η τηλεόραση έγινε κοινώς αποδεκτή ως μέσο πληροφόρησης και ψυχαγωγίας. Όμως δημιουργήθηκαν απλά για να παραβλέψουν το προφανές γεγονός πως αυτή η πληροφόρηση, αυτό το είδος της ψυχαγωγίας και αυτό το είδος της κατοικίας δεν έχουν φτιαχτεί για τους ίδιους όπως νομίζουν, μα χωρίς αυτούς και εναντίον τους! Η ολότητα του Αστικού προγραμματισμού μπορεί να κατανοηθεί μονάχα ως ένα πεδίο της κοινωνίας που περιέχει μόνο την προπαγάνδα της δημοσιότηας.
Η Κυκλοφορία της κίνησης των οχημάτων ως υπέρτατο στάδιο του Αστικού Προγραμματισμού
Η κυκλοφορία της κίνησης των οχημάτων είναι ο οργανισμός του παγκόσμιου αποκλεισμού. Ως τέτοιος, αποτελεί το μέγιστο πρόβλημα των μεγαλουπόλεων. Είναι το αντίθετο της συνάντησης, απορροφά τις ενέργειες που σε άλλες περιπτώσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για συναναστροφές ή σε οποιοδήποτε τρόπο συμμετοχής του ατόμου στο αστικό πεδίο. Μέσα σε αυτή την “υπέροχη” κοινωνία, το στάτους του καθενός μας καθορίζεται από δύο παράγοντες: την κατοικία και την κινηικοτητα (προσωπικό όχημα). Δεν ζεις κάπου μέσα στην πόλη, ζείς κάπου μέσα στην ιεραρχεία! Στην κορυφή αυτής της ιεραρχείας οι βαθμοί μπορούν να καθοριστούν από το είδος της κινητικότητας του κάθε ατόμου. Η προσωπική δύναμη μπορεί να εκφραστεί μέσα από την αναγκαιότητα της διαρκούς και αυξανόμενης κίνησης του ατόμου,και η ανάγκη του να βρίσκεται ολοένα και σε περισσότερα μέρη ( Επαγγελματικά Δείπνα κλπ), με απώτερο αποτέλεσμα την αυξανόμενη απομάκρυνση του ενός από τον άλλο. Ένα άτομο vip θα μπορούσε να οριστεί ως κάποιος που έχει εμφανιστεί σε τρείς διαφορετικές πρωτεύουσες μέσα σε μία μόνο ημέρα!
Αποστασιοποίηση από την Αστική Θέαση
Το σύστημα της θέασης που εμπεριέχεται στην διαδικασία της ενσωμάτωσης του πληθυσμού εκδηλώνεται ως ένας οργανισμός των πόλεων μα και ως ένα μόνιμο δίκτυο πληροφόρησης. Είναι ένα συμπαγές πλαίσιο που έχει σχεδιαστεί για να αασφαλίζει ις υπάρχουσες συνθήκες ζωής. Το πρώτο σημείο εδώ που πρέπει να προσέξουμε είναι να κάνουμε το άτομο να σταματήσει την αναγνώριση μέσω του περιβάλλοντος και μέσω συγκεκριμένων ροών συμπεριφοράς! Αυτο είναι συνυφασμένο με την πραγματοποίηση της ελεύθερης και αμοιβαίας αναγνώρισης μέσα σε μερικές αρχιικές ζώνες που διαχωρίζονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Ο κόσμος θα είναι ακόμη υποχρεωμένος για αρκετό καιρό να αποδέχεται την εποχή των σύγχρονων πόλεων. Όμως η συμπεριφορά με την οποία θα το αποδεχθούν μπορεί να αλλάξει άμεσα. Μονάχα με μία μαζική αφύπνιση θα επέλθει η αναζήτηση μίας συνειδητής κατασκευής του αστικού περιβάλλοντος.
Μία αδιαίρετη Ελευθερια
Το κύριο επίτευγμα του σύγχρονου αστικού σχεδιασμού είναι πως έκανε τους ανθρώπους να μην μπορούν να διανοηθούν την πιθανότητα αυτού που αποκαλούμε Ενιαίος Ουρμπανισμος, δηλαδή η ζωντανή κριτική αυτής της χειραγώγησης των πόλεων και των κατοίκων της, μία κριτική που τροφοδοτείται από τις εντάσεις της καθημερινής ζωής. Αυτή η κριτική σημαίνει την τοποθέτηση των βάσεων για μία πειραματική ζωή κατά την οποία οι άνθρωποι μπορούν να συνεργαστούν με σκοπό την δημιουργία της ίδιας της προσωπικής ζωής του καθενός σε τοποθεσίες που εξυπηρετούν καθαρά τους προσωπικούς σκοπούς. Τέτοιου είδους βάσεις δεν μπορούν να επιφυλλάσουν άνετες δραστηριότητες διαχωρισμένες από την κοινωνία. Καμία χωρο-χρονική ζώνη δεν είναι εντελώς διαχωρισμένη.. Ολόκληρη η κοινωνία ασκεί συνεχόμενη πίεση ακόμη και όταν κλείνεις τα δωμάτια για τις διακοπές σου. Οι “Καταστασιακές” βάσεις θα ασκούν πίεση προς την αντίθετη πλευρά, λειτουργώντας ως προγεφύρωμα για την εισβολή της καθημερινής ζωής ως όλον.
Ο ενιαίος Ουρμπανισμος είναι το αντίθετο της εξειδικευμένης δραστηριότητας. Αν αποδεχθείς ένα ξεχωριστό ουρμπανιστικό τομέα τότε αποδέχεσαι ολόκληρο το ουρμπανιστικό ψέμα και όλο το ψεύδος που διαπερνα την ίδια τη ζωή. Ο Ουρμπανισμος υπόσχεται ευτυχία. Θα πρέπει να κριθεί και αναλόγως..
Ο χώρος
Ήδη ολόκληρος ο χώρος έχει καταληφθεί από τον “εχθρό” και έχει αναδιαμορφώσει τους βασικούς νόμους του, την γεωμετρία για να εξυπηρετεί τους δικούς του σκοπούς. Ο αυθεντικός Ουρμπανισμος θα εμφανιστεί όταν η απουσία αυτής της ενασχόλησης δημιουργείται σε συγκεκριμένες ζώνες. Αυτό που ονομάζεται κατασκευή ξεκινά σε αυτό το σημείο. Μπορεί να διευκρινιστεί από την έννοια του θετικού κενού που αναπτύχθηκε από την Μοντέρνα Φυσική. Το να μετατρέπεις σε ύλη την ελευθερία σημαίνει πως πρέπει να ξεκινήσεις από τον σφετεριμό μερικών κομματιών της επιφάνειας ενός εξημερωμένου πλανήτη!
Ο διαφωτισμός της μετατροπής
Η βασική πρακτική της θεωρίας του Ενιαίου Ουρμπανισμού θα είναι η αντιγραφή ολόκληρου του θεωρητικού ψέματος του ουρμπανισμού, αντεστραμμένο για τον σκοπό της πάυσης της αποξένωσης. Πρέπει διαρκώς να υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας από την “ποίηση των βάρδων των προυποθέσεων” για να τζαμάρουμε τα μηνύματά τους, για να αντιστρέψουμε τους ρυθμούς…
Λειτουργικότητα σημαίνει πρακτικότητα. Το μόνο πράγμα που είναι αληθινά πρακτικό είναι η επίλυση του θεμελιώδους προβλήματος : Η αυτό – συνειδητοποίηση ( η απόδραση από το σύστημα της απομόνωσης) .
Η καταστασιακή καταστροφή του παρόντος συστήματος δημιουργίας καθημερινότητας είναι και την ίδια ώρα η κατασκευή καταστάσεων. Είναι η αποκάλυψη των ανεξάντλητων ενεργειών που παγιδεύονται μέσα σε μία τρομοκρατημένη καθημερινή ζωή. Με την έλευση του ενιαίου ουρμπανισμού ο τωρινός σχεδιασμός πόλεων ( αυτή η γεωλογία του ψέμματος) θα αντικατασταθεί από την τεχνική που θα υπερασπιστεί τις μόνιμα απειλούμενες συνθήκες ελευθερίας του ατόμου, και άτομα που ως τώρα ζουν υπο αυτές τις συνθήκες θα μπορέσουν πια να δημιουργήσουν την δική τους ιστορία…
Δεν υποννοούμε πως ο κόσμος πρέπει να επιστρέψει σε κάποια κατάσταση πρότερη της εποχής που ζούμε, μα να την υπερβούν. Αναγνωρίζουμε την αρχιτεκτονική και τον ουρμπανισμό που δεν μπορεί να γίνει ορατός δίχως την επανάσταση της καθημερινής ζωής.
